MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
ASIL KARAR TARİHİ: 25.05.1994
SAYISI: 1994/23 E., 1994/24 K.
SUÇ: 6136 sayılı Kanun'a aykırılık
KARAR: Memnu hakların iadesi talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Baykan Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 25.05.1994 tarihli ilk mahkumiyet hükmü Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğinden, kanun yolu inceleme görevinin Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmıştır.
Hükümlü hakkında verilen 12.06.2024 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Baykan Asliye Ceza Mahkemesi tarafından verilen 25.05.1994 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun' a aykırılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.01.1995 tarihli onama kararı ile hüküm kesinleşmiş ve hükmün infazına başlanmıştır.
2. Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin , 12.06.2024 tarih ve 1994/23 Esas 1994/24 Karar sayılı ek kararı ile hükümlünün memnu hakların iadesi başvurusu hakkında, hükümlünün herhangi bir adli sicil ve arşiv kaydına rastlanılmadığı, bu nedenle hükümlünün memnu haklarının iadesini talep etmekle hukuki yararı olmadığı kanaatiyle memnu hakların iadesi yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Hükümlünün temyiz isteği; 1994 yılında vuku bulan bir olay nedeniyle hakkında mahkumiyet kararı verildiğine, bu kararın infaz edildiğine, bu karar nedeniyle silah ruhsatı alamadığına, memnu hakların iadesine karar verilmesi gerektiğine, re'sen belirlenecek nedenlerle ret kararının kaldırılması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'na eklenen 13 üncü maddenin (A) bendinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkumiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebileceği, bunun için, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, verilmesi için cezanın infaz edilmiş olması ve kişinin infazın tamamlanmasından itibaren üç yıllık süre içerisinde yeni bir suç işlememesi ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerekecektir. Anılan kanun maddesinde açıklanan süreler geçtikten sonra talepte bulunan iyi halli hükümlünün memnu haklarının iade edildiğinin bir kararla tespit edilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.
Somut olayda mahkemesince hükümlünün memnu haklarının iadesini talep etmekle hukuki yararı olmadığı gerekçesi ile sanığın memnu hakların iadesi talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında adli sicil arşiv kaydının bulunmasının yasaklanmış hak kavramına dahil olduğu, sanığın cezasının infaz edildiği tarihinden itibaren 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13 üncü maddesinin (A) bendinde yer alan 3 yıllık sürenin geçmiş olduğu ve sanığın daha sonra yeni bir suç işlememiş olması halinde; mahkemesince yapılacak değerlendirmede sanığın hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklamış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Baykan Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.06.2024 tarih ve 1994/23 Esas 1994/24 Karar sayılı ek kararında hükümlü tarafından öne sürülen temyiz isteği yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde karar verildi.