MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/810 E., 2019/1410 K.
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Tebliğnamedeki temyiz isteminin reddi görüşüne iştirak edilmemiştir.
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece
Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. İstinaf
Kararın Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanığın aynı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Mağduriyetinin giderilerek hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1. Sanığın 21.11.2019 tarihli temyiz dilekçesinde beraat talebinde bulunduğundan suçun subutuna yönelik temyiz gerekçesi bulunduğu kabul edilerek esastan inceleme yapılmıştır.
2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi sebebiyle hükmün temyize kabil olduğu temyizin reddini talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.
3. Dosyada bulunan kolluk tutanakları, 24.10.2017 tarihli kan ve idrar analiz raporu, arama kararı ve tutanağı ile sanığın ikrar içeren savunmaları dikkate alındığında; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 2018/810 Esas, 2019/1410 Karar ve 20.11.2019 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde karar verildi.