İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2024/116 E., 2024/492 K.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma Kararı
İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 03.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin, 23.01.2024 tarih ve 2022/1521 Esas, 2024/662 Karar sayılı kararı ile; "sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 109/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu..." belirtilmek suretiyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2024 tarih ve 2024/116 E., 2024/492 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2., 109/3-f, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın temyiz sebepleri; verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; sanığın eşinin geçimsizlik nedeniyle evi terk ederek müşterek çocuklarını alarak abisinin evine gittiği, olay günü sanığın da eşini abisinin evine giderek eşini ve çocuğunu sorduğu, bunları orada bulamayınca sokakta oynamakta olan on bir yaşındaki katılan mağdur ...'i aracına bindirdiği, hakkında beraat kararı verilerek kesinleşen diğer sanık ... ...'in evine götürdüğü, burada müştekilere telefon açarak eşinin ve çocuğunun kendisine verilmesi, aksi halde mağduru kendilerine iade etmeyeceğini beyan ettiği, kolluk görevlilerince katılan mağdurun temyiz dışı sanık ...'ın evinden alınarak ailesine teslim edildiği ve bu şekilde sanığın küçük yaştaki katılan mağduru hürriyetinden alıkoyduğunun iddia edildiği olaya ilişkin olarak;
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Sanık hakkında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sanığın 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle, İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11.07.2024 tarih ve 2024/116 Esas, 2024/492 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükümden kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı (4.) fıkrada yer alan "CMK'nın 326/son maddesi gereğince yeniden verilen hüküm evvelki hüküm ile tayin edilmiş cezadan daha ağır olamayacağından sanığın neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına," ibarelerinin çıkartılarak yerine, " 1412 sayılı Kanun'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle sanığın cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2025 tarihinde karar verildi.