İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2014/611 E. ve 2016/236 K.
SUÇ: Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzelterek onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarih, 2014/611 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 245/1, 43/1, 62, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2.İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 2021/7012 Esas, 2023/6914 Karar sayılı kararı ile; "Atılı suçun mağduru olan kart sahiplerinin yokluğunda verilen kararın usule uygun şekilde muhattaplara tebliğ edilmesi gerektiği " gerekçesi ile tevdii kararı verilmiştir.
3.Tevdii kararı üzerine, tebligat eksikliği giderilmiş ancak kart sahiplerinin, davaya katılma ve temyiz talebinde bulunmaması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosya yeniden dairemize tevzi edilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz Sebepleri
Atılı suçu işlememesine rağmen hakkında eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, savunma hakkının dahi kısıtlandığına, ayrıca aksi kanaat halinde hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B.Değerlendirme Ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, ... Bilgi İşlem ve Dış Tic. A.Ş'nin internet üzerinden satış yapan sitesine, ...@hotmail.com, ...@hotmail.com, ...@hotmail.com isimli e posta adresleri ile üye olarak, 07.02.2013 ile 10.02.2013 tarihleri arasında mağdurlara ait kredi kartı bilgilerini kullanmak suretiyle bir çok alışveriş yaptığı iddiasına ilişkin olarak;
5237 sayılı Kanunun 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun mağduru kart sahibi olup, yargılamaya konu olayda kullanılan kredi kartlarının farklı mağdurlara ait olması ve mağdur ...'ya ait kredi kartının ise farklı tarihlerde kulllanılması karşısında, sanığın eyleminin her bir mağdura karşı ayrı suç oluşturduğu, mağdur ...'ya yönelik eyleminden dolayı, ayrıca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suçun mağduru harcama yapılan şirket kabul edilerek, yazılı şekilde tek bir mahkumiyet hükmü kurulması,
Sanık hakkında, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl olarak belirlenen temel hapis cezası üzerinden, aynı kanunun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği 1/4 oranında artırım ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası olması gerekirken, maddi hata ile 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlemek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi
Hususları aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen nedenler dışında doğru biçimde belirlendiği, banka yazı cevapları, harcamaların yapıldığı ... Bilgi İşlem ve Dış Tic. A.Ş'nin yazı cevapları, olay tutanağı ve sanık savunmaları itibariyle, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair kabulde, hükmolunan ceza miktarı itibariyle yasal şartlar oluşmadığından, sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, ayrıca, hakkında çıkarılan yakalama emri üzerine 28.112015 tarihinde savunması alınan sanığa, öncesinde 5271 sayılı Kanun'un 147 inci maddesindeki yasal hakları okunarak bilgi verildiği ve duruşmalardan bağışık tutulmak isteyen sanığın, savunma yapmak için süre ve avukat talep etmediğini beyan etmesi üzerine savunmasının alındığı görülmekle, yapılan yargılama işleminde herhangi bir usule aykırılık olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemlerinin incelenmesinde her hangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Anadolu 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarih ve 2014/611 Esas, 2016/236 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.