MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2020/182 E., 2020/618 K.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İTİRAZA KONU KARAR: Onama
İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2021/15439 Esas, 2024/1610 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.10.2024 tarihli ve 2024/56440 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık ... hakkında 23.06.2012 tarihinde işlendiği iddia olunan kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu yönünden iki ayrı iddianamenin düzenlenip aynı suça ilişkin iki ayrı cezaya hükmedildiğine, sanık hakkında Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/182 Esas, 2020/618 Karar sayılı kararı ile "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan verilen mahkumiyet hükmünün mükerrer dava niteliğinde olması nedeniyle onama kararının kaldırılarak hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanık ... hakkında Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarih 2012/240 Esas 2013/189 Karar sayılı kararı ile 15 yaşından küçük mağdureyi cinsel yönden istismar etmek suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanunun 103/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına, ayrıca "kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu nedeniyle sanık hakkında gereğinin takdiri için Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulmasına" karar verildiği, bu karar kesinleşmeden 19.12.2013 tarihli suç duyurusu müzekkeresi ile Denizli Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunulduğu ve sanık hakkında bu ihbara istinaden Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2014 tarihli iddianamesi ile Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılıp 01.10.2015 tarih ve 2014/150 Esas, 2015/515 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan kararın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2022 tarihli ve 2020/580 Esas, 2022/18656 Karar sayılı ilamı ile kesinleştiği, sanık hakkında cinsel istismar suçundan verilen Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.09.2013 tarih ve 2012/240 Esas 2013/189 Karar sayılı kararının 23.12.2019 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile ilgili 24.01.2020 tarihinde yeniden suç duyurusunda bulunulduğu ve Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2020 tarihli iddianamesi ile suç tarihinin 23.06.2012 yerine suç duyurusu tarihi olan 24.01.2020 tarihi olarak yazılması suretiyle yeniden kamu davasının açılıp sanığın aynı suçtan yeniden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, aynı suçla ilgili her iki suç duyurusu nedeniyle ayrı ayrı yargılama yapılıp hüküm kurulması suretiyle mükerrer yargılama yapıldığı anlaşılmıştır.
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu yönünden iki ayrı iddianamenin düzenlendiği ve aynı suça ilişkin iki kere cezaya hükmedildiği, bu itibarla karar ve kesinleşme tarihleri daha sonradan olan ve dolayısıyla mükerrer dava niteliğinde bulunan Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/182 Esas, 2020/618 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2021/15439 Esas, 2024/1610 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,
3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2020 tarihli ve 2020/182 Esas, 2020/618 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.