MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/622 E., 2024/780 K.
SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
Bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Bozma İlamı
Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 12.02.2020 tarihli kararının sanıklar müdafii, katılan Bakanlık vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 08.02.2024 tarihli ve 2021/16981 Esas, 2024/1112 Karar sayılı kararı ile; sanık ...'un atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine mahkumiyet hükmü kurulması, sanık ...'nin de eylemi tek başına gerçekleştirdiği gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 109/3-b maddesi uygulanmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlamından Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin, 22.05.2024 tarihli ve 2024/622 Esas, 2024/780 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında atılı suçtan beraatine, sanık ... hakkında cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e ve 53. maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanıklar müdafinin temyiz isteği;
Katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna, tutanak mümzilerinin dinlenmediğine, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
1-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;
Sanıklar müdafinin temyizinin, beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;
Dosyanın incelenmesinde; 21.09.2017 tarihli kolluk tutanağı, mağdur katılanın aşamalardaki beyanları, tanık .... nın ifadeleri ve sanık savunmalarına göre; sanık ...'nin olay günü mağdur katılanı zorla kendi babası olan sanık ...'un evine soktuğu, yapılan ihbar üzerine eve gelen kolluk güçlerinin kapının açılmasına yönelik ikazlarına rağmen kapının açılmadığı, kapının kırılmasından sonra da kolluk güçlerinin eve girişini engellemeye çalışmak suretiyle, katılana karşı cebir tehdit ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu tek başına işlediği anlaşıldığından suçun sübutuna ilişkin Mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
1-Sanık ... yönünden;
Sanıklar müdafinin temyizinin, beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından; temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2-Sanık ... yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.05.2024 tarihli ve 2024/622 Esas, 2024/780 Karar sayılı kararında, sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2025 tarihinde karar verildi.