MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/1260 E., 2019/1525 K.
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli, 2017/499 Esas, 2018/262 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 192/3, 62 ve 50/1-a maddeleri uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli, 2017/499 Esas, 2018/262 Karar sayılı kararı hakkında sanık ve Cumhuriyet savcısı(aleyhe) tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine,
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, duruşmalı olarak verilen, 18.09.2019 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Hükümde tekerrüre esas alınan Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/600 Esas 2009/807 Karar sayılı ilamı ile ilgili uzlaşma sonucu düşme kararı verilmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, 25.12.2014 tarihli eylemi nedeniyle hakkında 13.02.2015 tarihinde Kamu Davasının Açılmasının Ertelenmesi Kararı verilen sanığın, 18.04.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçu nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak hakkında dava açılması olayına ilişkin olarak;
A) Sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin 13.02.2015 tarihli kararda kanun yolu ve süresinin gösterilmediği, Anayasanın Temel Hak ve Hürriyetlerin Korunması başlıklı 40 ıncı maddesindeki düzenleme ile 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı kanunun 171, 172 ve 173 üncü maddeleri uyarınca, başvurulacak kanun yolunun, merciinin, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerekmekte olup; "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararda kanun yolu başvuru süresinin gösterilmediği, bu nedenle kararın usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usulsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının infazı sırasında 18.04.2017 tarihli eylemi ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesinin ihlal kabul edilemeyeceği, dolayısıyla kovuşturma şartı oluşmadığı anlaşıldığından; mahkemesince açılan kamu davası hakkında kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden durma kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usulüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkumiyetine karar verilmesi,
B) Kabule göre de;
UYAP sisteminde yapılan kontrolde, sanık hakkındaki tekerrür uygulamasına esas alınan Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/600 Esas 2009/807 Karar sayılı ilamı ile ilgili aynı Mahkemenin 27.02.2024 tarih 2008/600 Esas 2009/807 Karar sayılı Ek Kararı ile uzlaşma sonucu düşme kararı verilmesi ve adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başkaca mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2018/1260 Esas 2019/1525 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 29. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.