MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2018/2421 E., 2019/2590 K.
SUÇ: İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2018 tarihli ve 2018/572 Esas, 2018/526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25.12.2019 tarihli ve 2018/2421 Esas, 2019/2590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 297/1. maddesinin ikici cümlesi, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi kararını sanık istinaf ettiği ve aleyhe istinaf talebi bulunmadığından sonuç ceza yönünden kazanılmış hakkın saklı tutularak cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Hakkında lehine hükümler uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Dava konusu olay sanığın açık ceza infaz kurumunda uyuşturucu madde kullandığını başka bir mahkumun gördüğünü ihbar etmesi üzerine, sanıktan usulüne uygun alınan tahlil sonucuna göre uyuşturucu kullandığının tespit edildiğinden uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
Sanığın ceza infaz kurumundan yazdığı 02.12.2024 tarihli dilekeçesini 03.12.2024 tarihinde Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sisteminden taranarak dosya arasına alınan talebinin gerekçeli temyiz talebi olduğu kabul edilmekle Tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.
Olayın intikal şekli, arama tutanağı, sanık hakkındaki ihbar tutanağı ve tüm dava dosyası kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun şekilde yürütüldüğü, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 25.12.2019 tarihli ve 2018/2421 Esas, 2019/2590 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.