MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2019/34 E., 2019/229 K.
SUÇ: Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak,
kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak
HÜKÜM: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2019/34 Esas, 2019/229 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli kararında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinde belirtilen temyiz süresine ilişkin ihtar ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarih ve 2019/9.MD-554 Esas ve 2021/117 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, tarafların 5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunmaları gerektiğine dair ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından sanığa "Gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295 inci maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede 'gerekçeli temyiz dilekçesinin' sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması için dosyanın 04.07.2024 tarihli Dairemiz kararıyla Tevdii edildiği anlaşılmıştır.
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya t tebligateyapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligatt buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak t tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekmektedir.
Yapılan incelemede gerekçeli kararın, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapıldığı, açıklama kısmına tebliğ imkansızlığı yazılarak muhtara teslim edildiği ve yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, hükmün Dairemizin Tevdii ilamı ile birlikte 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekli de belirtilmek suretiyle yöntemine uygun olarak sanığa usulüne uygun tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve temyiz edilmesi halinde dilekçesi de eklenip ek Tebliğname düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise dosyanın geri gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.