MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/602 E. 2023/794 K.
SUÇ: Uyuşturucu madde ticareti yapmak
HÜKÜM: İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2021/593 Esas, 2023/15 Karar sayılı kararı ile sanığın, uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-b, 53, 58. maddeleri gereğince 15 yıl hapis ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli, 2023/602 Esas, 2023/794 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a ve 303. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri
Sanık hakkında atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmamasına rağmen eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, aksi kanaat halinde sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, Bitlis Devlet Hastanesi civarında uyuşturucu madde sattığı yönünde istihbari bilgi elde edilmesi üzerine, olay günü hastane giriş kapısında kolluk görevlileri tarafından gerekli önlemlerin alındığı, yapılan fiziki takip sonucu, sanığın, M.D isimli şahısla buluşarak, hastanenin tam karşısında bulunan kent ormanına doğru yürüdüklerinin ve kent ormanı önüne geldiklerinde sanığın, şahsa bir şey verdiğinin görülmesi üzerine kolluk kuvvetinin olaya müdahale ettiği, bu esnada M.D isimli şahsın, pantolonunun çakmak cebinden çıkartmış olduğu toplam daralı ağırlığı 0,67 gram gelen uyuşturucu maddeyi, kendi rızasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiği, gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında sanığın ikametinde yapılan aramada da giysi dolabının içerisinde bulunan havlular arasında, şeffaf poşet içerisinde, toplam daralı ağırlığı 2,66 gram gelen uyuşturucu madde ele geçirildiği, Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 19.11.2021 tarihli kriminal raporu ile, M.D üzerinde ele geçirilen maddenin, net 0,1 gram ağırlığında metamfetamin maddesi olduğunun ve içerdiği net metamfetamin miktarının %77 oranında olmak üzere 0,077 gram olduğunun, sanığın ikametinde ele geçen maddenin de metamfetamin olduğunun belirlendiği, M.D'nin soruşturma aşamasında müdafii huzurunda alınan ifadesinde "Suça konu maddeyi sanıktan aldığını" belirterek, sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiği iddiasına ilişkin olarak,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, olay tutanağı, arama tutanağı, sanık savunmaları, tanık ifadeleri ve kriminal raporu dikkate alındığında, sanığın atılı suçu işlediğine dair kabulde ve dosya kapsam ile örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/602 Esas, 2023/794 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca, Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise; Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.04.2025 tarihinde karar verildi.