MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/2036 E., 2023/2012 K.
SUÇ: Uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1.maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188/1, 62, 52/4, 53, 63. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ancak aleyhe istinaf olmadığından sanığın kazanılmış hakkı saklı tutularak neticeten 16 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 24.10.2023 tarihli ve 2023/2036 Esas, 2023/2012 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri
Suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine, sanığın savunmasının SEGBİS sistemi ile alınması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Ele geçen madde miktarı nazara alındığında ilk derece mahkemesinin alt sınırdan temel cezanın tayininin yerinde olduğu, bölge adliye mahkemesinin bu husustaki bozma kararı sonrası alt sınırdan uzaklaşılarak cezaya hükmedilmiş ise de aleyhe istinaf olmadığı için sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde Nijerya'dan ülkemize giriş yapan temyiz dışı sanık Peter'ın valizinde daralı ağırlığı üç kilo esrarın ele geçirildiği, sanığın maddeyi teslim edeceği yere gidildiğinde ise kolluk kuvvetlerini gören sanık ...'nın olay yerinde kaçmaya çalıştığı sırada durdurulduğu, her iki sanığın da yurt dışı numarası ile irtibat halinde olduklarının tespit edildiği sanıkların iştirak halinde suça konu maddeleri sınırdan geçirmek suretiyle ithal ettikleri iddiasına ilişkin olarak,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ele geçen maddelerin miktarı, sanıkların telefonları üzerinde yapılan dijital inceleme raporunun içeriği ve sanıkların savunmaları nazara alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın kovuşturma aşamasında savunmasının SEGBİS ile alınmasına itiraz etmediği, yine sanıkta ele geçen telefon hakkında el koyma kararının verildiği delillerin usule uygun olarak elde edildiği anlaşıldığından sanık ve müdafinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. İlk derece mahkemesinin kararında;
Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesinin bozma kararı sonrası kurulan hükümde 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 16 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, neticeten 16 yıl 8 ay hapis cezası ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususun 5271 sayılı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 24.10.2023 tarihli ve 2023/2036 Esas, 2023/2012 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hüküm fıkrasının kazanılmış hak uygulamasının yapıldığı bendinin ikinci paragrafında yer alan ''neticeten 16 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine; ''neticeten 16 yıl 8 ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.