MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1488 E., 2025/1212 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanıklar .... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2022/8 Esas, 2023/357 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 25.06.2021 tarihli eyleminden beraatine ve sanığın aynı suçtan 19.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle 18... ay hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 19.06.20 21... .06.2021 tarihli eylemleri nedeniyle 23... ay 7 gün hapis ve 46.860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve ayrıca sanığın aynı suçtan 18.10.2021 tarihli eylemi nedeniyle 12... ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ...'ın 19.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle 18... ay hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanık ...'in 18.10.2021 tarihli eylemi nedeniyle 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 16.02.2024 tarihli ve 2024/232 Esas, 2024/103 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvuruları üzerine hükümlerin bozulmasına ve kararın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bozma kararı üzerine Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2024 tarihli ve 2024/127 Esas, 2024/371 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 25.06.2021 tarihli eyleminden beraatine ve sanığın aynı suçtan 19.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle 18... ay hapis ve 187.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 19.06.20 21... .06.2021 tarihli eylemleri nedeniyle 23... ay 7 gün hapis ve 234.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve ayrıca sanığın aynı suçtan 18.10.2021 tarihli eylemi nedeniyle 12... ay hapis ve 125.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ...'ın 19.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle 18... ay hapis ve 187.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanık ...'in 18.10.2021 tarihli eylemi nedeniyle 6 yıl 3 ay hapis ve 62.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 30.10.2024 tarihli ve 2024/1950 Esas, 2024/1902 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvuruları üzerine hükümlerin bozulmasına ve kararın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Bozma kararı üzerine Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2025 tarihli ve 2024/591 Esas, 2025/185 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 25.06.2021 tarihli eyleminden beraatine ve sanığın aynı suçtan 19.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle 18... ay hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 19.06.20 21... .06.2021 tarihli eylemleri nedeniyle 23... ay 7 gün hapis ve 46.860 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve ayrıca sanığın aynı suçtan 18.10.2021 tarihli eylemi nedeniyle 12... ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sanık ...'ın 19.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle 18... ay hapis ve 37.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanık ...'in 18.10.2021 tarihli eylemi nedeniyle 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme yönelik Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 02/07/2025 tarihli ve 2025/1488 Esas, 2025/1212 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı, sanıklar ... ve ... ile sanıklar müdafilerinin düzeltilerek istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1)Sanık ... müdafiinin sanığın 25.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle verilen beraat hükmüne yönelik temyiz istemi;
Beraat eden ve kendisini müdafii ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
2) Sanık ... müdafiinin sanığın 19.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemi;
Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, atılı suç yönünden yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve usul ve yasaya aykırılığın soruşturma aşamasının pek çok noktasında söz konusu olduğuna ilişkindir.
3) Sanık ... müdafiinin temyiz istemi
Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, mesnetsiz gerekçeyle sanık aleyhinde hüküm kurulduğuna ve delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına ilişkindir.
4) Sanık ... müdafiinin temyiz istemi
Yazılı arama kararı olmadan yapılan arama ile elde edilen delillerin yasak delil niteliğinde olduklarına, sanığın savunma hakkını kısıtlayacak şekilde kendisiyle bağlantısı olmayan dava dosyalarının birleştirildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 188/5 madde ve fıkrasının uygulanma koşullarının oluşmadığına, kriminal rapor bulunmadan hüküm kurulduğuna, kabul anlamına gelmemekle birlikte ele geçirilen uyuşturucu miktarının tüm sanıklara bölüştürüldüğünde yıllık kullanım sınırları içerisinde kaldığına, yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
5) Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri
Sanık hakkında her üç olay yönünden de zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine, her üç olayda da uyuşturucu maddelerin etken miktarını yüzde olarak belirten uzmanlık raporlarının bulunmadığına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, sanık hakkında 26.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın ikametinde yapılan aramanın hukuka aykırı olduğuna, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
1)Sanık ... hakkında 25.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle verilen beraat hükmü yönünden;
Sanık müdafinin, müdafilik yaptığı davada sanığın 19.06.20 21... .06.2021 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçlarından yargılandığı, sanığın 25.06.2021 eyleminden beraat, 19.06.2021 tarihli eyleminden dolayı ise hakkında mahkumiyet kararı verildiği ayrıca her iki eylem arasında hukuki kesintinin bulunmaması ile vekalet ücretinin suç sayısınca değil dava bazında takdir edileceği ve yargılamanın bölünmezliği ilkesi gereğince sanık müdafii lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna uygun olduğu tespit edilmekle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2) Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;
Temyize konu bölge adliye mahkemesi kararının kapsamına göre öncelikle istinaf kanun yolu denetiminin amacı ve niteliği ile “istinaf denetiminde hangi durumlarda bozma kararı verilebileceği” konusunun irdelenmesi gereklidir:
1) Genel Olarak İstinaf Kanun Yolu ile Amacı: Kelime olarak “yeniden başlama” anlamına gelen istinaf kanun yolunun bir denetim muhakemesi türü olarak Türk Ceza Adalet Sisteminde benimsenmesinin temel amacı; -temyiz incelemesi yolunda gerçekleştirilemeyen- maddi meselenin denetlenebilmesi imkanına kavuşmak düşüncesidir. Kanun yolu denetimi sırasında hükümdeki hukuka aykırılığı tespit eden ve deliller ile doğrudan temas edebilen istinaf mahkemesi yeni bir öğrenme muhakemesi (olay yargılaması) yapabilme imkanına sahip olduğu için, gerektiğinde düzeltme (ıslah) yoluyla veya hükmü kaldırarak davanın esası hakkında doğrudan karar vermek suretiyle “kanun yolu denetimi esnasında uyuşmazlığın esasını da çözme yetkisi” sayesinde maddi gerçeğe en hızlı şekilde ulaşma fırsatı sunulmaktadır.
Temyiz kanun yolunda yer verilmeyen olay yargılaması yapma yetkisinin istinaf incelemesinde tanınmasının sebebi; denetim merciince (istinaf) gerekli durumlarda olay yargılaması da yapılarak davaların uzamadan, makul sürede bitirilmesinin bu mahkemelerce doğrudan verilecek kararlarla gerçekleştirilmesini sağlamaktır. Sadece hukuki denetim yapan ve içtihat mahkemesi olan Yargıtay’ın bozma kararları üzerine davaların tekrar ilk derece mahkemelerine gönderilmesi ve akabinde yeni bir hüküm kurulması ve bu hükmün de temyiz yolunda yeniden incelenmesi gibi uzun yargılama süreçlerinden kaçınma düşüncesi istinaf kanun yolunu bir çözüm metodu olarak ortaya çıkarmıştır. (Krş. YENİSEY, Feridun: Uygulanan ve Olması Gereken Ceza Muhakemesi Hukuku, Duruşma ve Kanunyolları, ... 1988, s. 216-217; ÇINAR, Ali Rıza: Türk ve Alman Ceza Yargılama Hukukunda İstinaf, Ankara 2010, s. 56-61).
2) Ülkemizde İstinaf Kanun Yolu (Dar Anlamda İstinaf): İstinaf denetiminin benimsediğimiz türü; ilk derece mahkemesince yapılan yargılamanın tamamen değil “sadece gerekli görülen durumlarda maddi gerçeğe ulaşmak için ihtiyaç duyulan hususlar yönünden” olay yargılaması yapılabilmesi prensibine dayanmaktadır. Kamu davasının konusunu oluşturan geçmişte yaşanmış olayın ancak tüm yönleriyle aydınlatılmış olması ile maddi gerçeğe ulaşmak mümkündür. “İstinaf mahkemesinin olayı aydınlatma yükümlülüğü” ilk derece mahkemesinin kararıyla sınırlı olmayıp; olayı aydınlatmak için gerekli delillerin toplanması gibi tüm muhakeme işlemlerine girişilebilecektir. Böylelikle, istinaf (yeniden başlama) mahkemesince deliller ile doğrudan temas edilmesi sayesinde hukuki meselenin yanında maddi mesele de denetlenerek oluşacak vicdani kanaate göre hüküm kurularak makul bir sürede uyuşmazlık çözümlenebilecektir.
“Dar anlamda istinaf” olarak adlandırılan bu denetim muhakemesi türünün açıklanan kurumsal ve düşünsel temellerini tamamen benimseyen kanun koyucu bölge adliye mahkemelerinin görev ve yetkilerini düzenlerken 5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin başlığında dahi “Bölge adliye mahkemesinde inceleme” ifadesi yanında “kovuşturma” terimine yer vermiştir. Anılan normda bu terimin tercih edilmesi, belirtildiği şekilde istinaf incelemesinde olay yargılaması yapılması görev ve yetkisinin vurgulanmasından başka bir şey değildir.
3) İstinaf İncelemesinde Görev ve Yetki: Mahkemelerin görevini Anayasa ve kanun tayin eder (2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası md. 36, 5271 sayılı Kanun md. 3). Bu bağlamda, istinaf mahkemelerinin görev ve yetkilerine dair 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (a, b, c ve d) bentlerinde “istinaf incelemesinde hukuka aykırılığın düzeltileceği haller” ayrıntılı olarak sayılmıştır. Kaldı ki, aynı maddenin (c ve d) bentlerindeki hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilebilmesi için (sırasıyla) “başka bir araştırmaya ihtiyaç kalmaması” ile “olayın daha fazla araştırılmasına ihtiyaç duyulmaması” ön şartlarının varlığı da ayrıca aranmıştır. Bu itibarla, istinaf mahkemesince hukuka aykırılığın düzeltileceği haller kesin şekilde sınırlanmak suretiyle istinaf mahkemesinin olayı aydınlatma yükümlülüğü vurgulanmıştır. İstinaf kanun yolunda “bozma kararı verilebilecek haller” ise yine aynı maddenin (e ve f) bentlerinde yer almaktadır.
“Islah veya bozma kararı verilebileceği kanunda açıkça sayılan sınırlı haller dışındaki diğer durumlar ise” Kanun’un ifadesiyle “diğer haller” olarak tanımlanmıştır. Bu “diğer hallerde” ise “gerekli tedbirleri aldıktan sonra davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verileceği” (5271 sayılı Kanun md. 280/1-g); duruşma sonunda ise “istinaf başvurusunun esastan reddine karar verileceği” veya “ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak yeniden hüküm kurulacağı” (5271 sayılı Kanun md. 280/1) ilkesel olarak ifade edilmiştir.
4) İstinaf Mahkemelerinin Bozma Kararı Verebileceği Haller: İstinaf kanun yolunda bozma kararı verilebilecek hallere 5271 sayılı Kanun'un 280/1. maddesinin (e ve f) bentlerinde yer verilmiştir. Bu hallerden ilki “soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmediğinin veya önödeme ve uzlaştırma usulünün uygulanmadığının anlaşılması ya da davanın ilk derece mahkemesinde görülmekte olan bir dava ile birlikte yürütülmesinin zorunlu olması” durumudur (5271 sayılı Kanun 280/1-f). İkinci hal ise, Kanun’un 289/1. maddesinin (g ve h bentlerinde sayılanlar hariç olmak üzere) “hukuka kesin aykırılık halleridir” (5271 sayılı Kanun 280/1-e). Görüldüğü üzere, istinaf incelemesinde bozma kararı verilebilecek durumlar hiç bir surette maddi meselenin çözümüne -davanın esasına- dair olmayıp; muhakeme hukuku normlarının açık ve ağır şekilde ihlal edilerek hüküm kurulmuş olmasına ilişkindir.
5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesinin değişiklik öncesi (g) bendi ile mülga (h) bendindedeki “hükmün gerekçe içermemesi ile savunma hakkının sınırlandırılmış olması hallerinin” 20.11.2017 tarihinde yapılan ve 7079 sayılı Kanun ile yasalaşan değişiklik ile “bozma sebebi olmaktan çıkarılması” dikkat çekmektedir. Bu değişiklik ile, istinaf mahkemelerince “kanun koyucunun gerekçesizlik veya savunma hakkının sınırlanmış olması gibi görünürde gerekçelerle” bozma kararları verilmesinin önüne geçme amacı açıkça ortaya konulmuştur.
Sonuç olarak, gerek istinaf kanun yolu denetiminin Türk Ceza Adalet Sisteminde kabul ediliş amacı ile gerekse istinaf kurumunun bilimsel ve düşünsel temelleriyle örtüşen normlar, bölge adliye mahkemelerinin kural olarak “davanın yeniden görüleceği mahkemeler” olduğunu; sınırlı hallerde ise duruşma açmadan hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi (ıslah) veya bozma kararı verilebileceğini açıkça ortaya koymaktadır. Aksi durumda, yani istinaf incelemesinde kanuni dayanağı bulunmayan hallerde bozma kararı verilmesinin ise hem bölge adliye mahkemesi kararının hem de bu karara karşı direnme yetkisi bulunmayan ilk derece mahkemesince verilecek kararın Anayasa’nın 36. ve 5271 sayılı Kanun'un 3, 278-284. maddeleriyle belirlenen görev kurallarına aykırılık sebebiyle görevsiz mahkemece verilmiş kararlar niteliğinde olup; hukuka açık ve ağır aykırılık ile malûl olmaları sonucuna yol açacaktır. Nitekim, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında da “…bölge adliye mahkemelerinin kural olarak bir ıslah mahkemesi oldukları, bir bozma mahkemesi olan Yargıtay gibi davranamayacağı, bozma kararı verilebilecek hallerin davanın esasına ilişkin olmadığı, bu mahkemelerce iş yoğunluğu gibi mülahazalarla kanunun kendisine tanımadığı bir yetki kullanılarak bozma kararları verildiğinin bilinen bir gerçeklik olduğu” tespitlerine yer verilerek; "bölge adliye mahkemelerinin kanuni dayanağı bulunmayan (CMK’nın 280/1-e,f maddesi hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilecek kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılık taşımaları sebebiyle hükümsüz sayılmaları gerekeceğine…” içtihat edilmiştir.
Temyiz incelemesine konu dava dosyası içeriğine göre, Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2022/8 Esas, 2023/357 Karar sayılı kararıyla kurulan hükmün istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 16.02.2024 tarihli ve 2024/232 Esas, 2024/103 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e,f maddesine uygun olmayan gerekçeyle bozulmasına karar verilmiş ve bozma kararına karşı direnme yetkisi bulunmayan Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2024 tarihli ve 2024/127 Esas, 2024/371 Karar sayılı kararıyla yeniden kurulan hükme karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 30.10.2024 tarihli ve 2024/1950 Esas, 2024/1902 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 280/1-e,f maddesine uygun olmayan gerekçeyle bozulmasına karar verilmiş ve bozma kararına karşı direnme yetkisi bulunmayan Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2025 tarihli ve 2024/591 Esas, 2025/185 Karar sayılı kararıyla yeniden kurulan hükme karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2025/1488 Esas, 2025/1212 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş ise de;
5271 sayılı Kanun'un 7. maddesindeki “yenilenmesi mümkün olmayanlar dışında görevli olmayan mahkemece yapılan işlemler hükümsüzdür” normu gözetilerek Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 16.02.2024 tarihli kararının ve bu kararın akabinde Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2024 tarihli kararın, sonrasında Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 30.10.2024 tarihli kararının ve nihayetinde Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2025 tarihli kararının Anayasa’nın 36. ve 5271 sayılı Kanun'un 3, 278-284. maddeleriyle belirlenen görev kurallarına aykırı bulunmakla; görevsiz mahkemece verilmiş kararlar niteliğinde olup hukuka açık ve ağır aykırılık oluşturması sebebiyle hükümsüz sayılmaları gerektiği anlaşılmakla,
Bölge Adliye Mahkemesince gerektiğinde 5271 sayılı Kanun'un 280/1-2. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesinden sonra Ankara 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarihli kararı ile ilgili olarak istinaf kanun yolu denetimi yapılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
1)Sanık ... hakkında 25.06.2021 tarihli eylemi nedeniyle verilen beraat hükmü yönünden;
Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2025/1488 Esas, 2025/1212 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin vekalet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazının reddi ile Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri yönünden;
Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 02.07.2025 tarihli ve 2025/1488 Esas, 2025/1212 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca bozma sebebine göre, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2025 tarihinde karar verildi.