MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/368 E., 2024/271 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2023/368 Esas, 2024/271 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 50/1-a. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250/4. maddesi uyarınca 1.800,00 TL ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin, 07.11.2024 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309/1. maddesi uyarınca, 16.09.2025 tarihli ve 2025/21188 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2025 tarihli ve KYB-2025/110541 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.10.2025 tarihli ve KYB-2025/110541 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan 04.03.2015 tarihinde işlediği Köylünün ortak kullanımındaki yere tecavüz suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımının 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olacağı, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın mahkumiyetine ilişkin 29.09.2015 tarihli karar olduğu, 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin incelemeye konu kararın tarihi olan 17.10.2024 tarihinden önce dolmuş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66/1. maddesi ilgili bölümü ise;
"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;
...,
(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,
Geçmesiyle düşer."
Şeklinde düzenlenmiştir.
2. Hükümlünün yargılamaya konu hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 8 yıl olağan ve 12 yıllık olağan üstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. Hükümlünün atılı suçu 04.03.2015 tarihinde işlediği, sanığın atılı suçtan zamanaşımının mahkumiyet kararı verilen 29.09.2015 tarihinde kesildiği, Dairemizin 10.10.2022 tarihli kararı ile seri muhakeme usulünün değerlendirilmesinin zorunlu olması nedeniyle mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
Hükümlü hakkında ayrıca Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2022 tarihli kararı ile seri muhakeme usulünün uygulanması için "muhakemenin durması" kararı verildiği, söz konusu kararın 07.12.2022 tarihinde kesinleştiği, 17.10.2024 tarihinde ise seri muhakeme usulünü hükümlünün kabul etmesiyle kabul tutanağı düzenlendiği anlaşılmakla, muhakemenin durması kararın kesinleştiği 07.12.2022 tarih ile seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul ettiği 17.10.2024 tarihleri arasında ( 1 yıl 10... gün) dava zamanaşımı süresinin durduğu anlaşılmıştır.
Bu açıklamalar ışığında zamanaşımını kesen ilk mahkumiyet kararı olan 29.09.2015 tarihine seri muhakame usulünün uygulanması amacıyla ... 1 yıl 10... gün zamanaşımı süresi de eklendiğinde son mahkumiyet kararı tarihi itibariyle 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği Tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2026 tarihinde karar verildi.