MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1122 E., 2025/1015 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, temyiz başvurusunun reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A.İlk Derece Mahkemesi Kararı
1.Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2018 tarihli ve 2015/304 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 64, 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı düşmesine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 154/2 delaletiyle 154/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ..., ..., ... (... oğlu), ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 154/2 delaletiyle 154/1, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 154/2 delaletiyle 154/1, 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, sanık ... (... oğlu) hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 154/2 delaletiyle 154/1, 62, 52/2, 51. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve tayin edilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
2.Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarih, 2015/304 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararında, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/294 D.iş sayılı kararıyla kaldırılmasıyla, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2021/30 Esas, 2022/1129 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan açılan kamu davalarının 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı düşmesine karar verilmiştir.
3.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 27.11.2023 tarihli iade kararı üzerine Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli ve 2024/164 Esas, 2024/356 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddesi uyarınca ayrı ayrı düşmesine, sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanunun 64/1, 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmiştir.
4.Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarih, 2015/304 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararında sanıklar ..., ..., ... (... oğlu), ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik sanıkların itirazının, Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.02.2025 tarihli ve 2025/38 D.iş sayılı kararı ile reddine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
1.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.05.2025 tarihli ve 2025/1122 Esas, 2025/1015 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2024 tarihli ve 2024/164 Esas, 2024/356 Karar sayılı kararının yok hükmünde olduğunun tespiti ile, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2018 tarihli ve 2015/304 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan açılan kamu davalarında ölüm nedeniyle düşme kararlarına karşı yapılan istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2021/30 Esas, 2022/1129 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine dair kararlara karşı yapılan istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2018 tarih, 2015/304 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...(... oğlu), ..., ..., ...(...-... oğlu), ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan mahkumiyetine dair hükümlerin karardan çıkarılıp yerine; "Sanıklar ...,...,..., ..., ..., ...,..., ...( ... oğlu), ..., ..., ... ( ... ve ... oğlu), ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan açılan kamu davasının CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca gerçekleşen DAVA ZAMANAŞIMI NEDENİYLE AYRI AYRI DÜŞMESİNE, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" ifadelerinin yazılması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.08.2025 tarihli ve 2025/1122 Esas, 2025/1015 Karar sayılı ek kararı ile; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... (6. bendi yönünden), ..., ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen kararların kesin olduğu anlaşıldığından katılan kurum vekilinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun’un 296/1. maddesi gereği reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; bir kısım sanıklar hakkında mahkemece vefat nedeniyle verilen düşme kararına itirazda bulunduklarına, sanıkların suça konu eylemleri nedeniyle haksız olarak menfaat elde ettiği gerçeğinin ortadan kalkmadığına, bir kısım sanıklar hakkında zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğine, bu kararında usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların usulsüz ve hukuka aykırı eylemlerini kasten işlediği ve sebep olduğu durumdan menfaat elde ettiğinin sabit olduğuna, re'sen görülecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine, ek karara yönelik de itirazda bulunduklarına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hukuki kesintilerin gerçekleştiği iddianame tarihleri olan 03.12.2006, 19.12.2007, 22.05.2007, 17.03.2010 tarihleri yerine 04.04.2005, 2009 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
1.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-h maddesinde yer verilen “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan kurum vekilinin temyiz başvurusunun, kararların kesin nitelikte olduğundan, 5271 sayılı Kanunun 296/1. maddesi uyarınca reddine dair ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan kurum vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
2.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (.... oğlu), ..., ..., ... (... ve ... oğlu), ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında, sanık ...' in (... oğlu) soyadının "..." olarak yazılması ve sanık ...' in (... ve ... oğlu) soyadının "..." olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarih, 2015/304 Esas, 2018/244 Karar sayılı kararında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/294 D.iş sayılı kararıyla kaldırılmasıyla, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2022 tarihli ve 2021/30 Esas, 2022/1129 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanunun 66/1-e, 5271 sayılı Kanunun 223/8. maddeleri uyarınca ayrı ayrı düşmesine karar verildiği ve bu karara yönelik Bölge Adliye Mahkemesince (6) numaralı bentte inceleme yapılarak istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verildiği halde Bölge Adliye Mahkemesi kararında (10) numaralı bentte yeniden sanık ... hakkında dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.
Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanıklar hakkında kurulan zamanaşımı nedeniyle düşme hükümlerinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
1.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.08.2025 tarihli ve 2025/1122 Esas, 2025/1015 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
2.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (... oğlu), ..., ..., ... (... ve ... oğlu), ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümler yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.05.2025 tarihli ve 2025/1122 Esas, 2025/1015 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne
sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Iğdır 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2026 tarihinde karar verildi.