MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2045 E., 2025/1343 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2025 tarihli ve 2024/377 Esas, 2025/76 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62... . maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2025/2045 Esas, 2025/1343 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... ve sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi
Eksik inceleme ile sanıkların mahkûmiyetine karar verildiğine, sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kesin ve somut delil bulunmadığına, sanık ...'ın kullanıcı olduğuna, sanık ...'in uyuşturucu ile ilgisi olmadığına, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
2.Sanık ...'ın Temyiz İstemi
Mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Suç tarihinde usulüne uygun alınan karar uyarınca sanıkların ikamet ettiği evde yapılan aramada uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, sanıkların bu şekilde uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasına ilişkin olarak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.06.2010 gün, 2010/1-35-140 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisi adına savunma yapılırken diğer sanık yönünden savunmada zaafiyete düşüldüğü takdirde aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı müdafiler tarafından temsil edilmeleri gerekirken, sanıkların aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 152. maddelerine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiinin ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2025/2045 Esas, 2025/1343 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün sair yönleri incelenmeksizin 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Bozma nedenine göre sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2026 tarihinde karar verildi.