MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2043/3013 Esas, 2025/693 Karar
SUÇ : Kişi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile sanığın beraatine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen beraat kararına karşı sanık müdafinin temyiz talebinin vekalet ücretine ilişkin olduğu, bu bağlamda hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2024/70 (E) ve 2024/1014 (K). sayılı kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-b, 43/2 delaleti ile 43/1, 62 maddeleri gereği 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3.Verilen karar ile ilgili sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2025 tarihli, 2024/3013 E. 2025/693 K sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın atılı suçtan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri
Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Her ne kadar sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmiş ise de; sanığın aynı davada yargılandığı nitelikli yaralama suçundan dolayı, eylemi sabit görülerek mahkumiyetine karar verildiği ve sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, beraat ettiği suç açısından vekalet ücretine hükmedilmemesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 05.03.2025 tarihli, 2024/3013 Esas, 2025/693 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde karar verildi.