MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2942 Esas, 2025/874 Karar
SUÇ : Halkın bir kesimini sosyal sınıf, din, mezhep, cinsiyet, bölge farklılığına dayanarak alenen aşağılama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, ayrıca; Mahkemesince takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
1. Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/206 Esas, 2019/549 Karar sayılı kararı ile sanığın halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 216/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş; karar, 11.06.2019 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.
2. Sanığın denetim süresi içerisinde (30.05.2022 tarihinde) kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine dava dosyası yeniden ele alınmıştır. Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2024 tarihli ve 2024/281 Esas, 2024/830 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 216/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Karar, sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.04.2025 tarihli ve 2024/2942 Esas, 2025/874 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafinin Temyiz İstemi
Sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi kanaate varılması hâlinde ise lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın herkesin erişimine açık olan Instagram adlı sosyal medya hesabından İslam dinine inanan kişilere “...anlamazlar, … sığırlar …” şeklindeki ifadelerle hakaret edip aşağıladığı iddiasına ilişkin olarak;
Basın ve yayın yoluyla atılı suçu işleyen sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı belirlenmiştir. Açık kaynak araştırma raporuna ve sanığın hayatın olağan akışıyla uyumlu olmayıp suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına göre paylaşımın sanık tarafından yapıldığı saptanmıştır. Sanığın halkın büyük çoğunluğunu oluşturan İslam dinine inanan insanları herkese açık şekilde basın ve yayın yoluyla aşağılama şeklindeki eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasının ve diğer lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka uygun olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, eleştirilen husus dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.04.2025 tarihli ve 2024/2942 Esas, 2025/874 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oybirliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.03.2026 tarihinde karar verildi.
...