MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/2009 E., 2025/1294 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I.HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2025 tarihli ve 2025/119 Esas, 2025/199 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a ve 62. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 17.09.2025 tarihli ve 2025/2009 Esas, 2025/1294 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
UYAP incelemesinde, sanık hakkındaki 09.12.2024 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma iddiasına ilişkin olarak Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesinin 2026/26 Esas sayılı derdest dava dosyası ile temyize konu 16.12.2024 tarihli fiil arasında hukuki kesinti yok ise de, 09.12.2024 tarihinde sanığın üst ve ev aramasında uyuşturucu madde ele geçirildikten sonra sanığın yakalandığı ve hakkında 10.12.2024 tarihinde adli kontrol kararı verildiği, akabinde sanığın 16.12.2014 tarihinde aynı adreste yapılan ev aramasında uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği anlaşıldığından, 09.12.2024 tarihinden sonra işlenen temyize konu fiilin ayrı bir suç işleme kararı altında işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;
Dava dosyası kapsamına göre; suç tarihinde, tanık beyanı üzerine sanığın ikametinde yapılan aramada çeşitli uyuşturucu maddeler ile hassas terazinin ele geçirildiği şeklindeki iddiaya ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, olay ve arama tutanağı içeriği, sanığın savunmaları, tutanak mümziilerin ifadeleri, uyuşturucu maddelerin miktarı, ele geçiriliş şekli, kriminal rapor ile dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığı şeklindeki kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18.Ceza Dairesinin, 17.09.2025 tarihli ve 2025/2009 Esas, 2025/1294 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.