MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/3676 E., 2025/2161 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2024/391 Esas, 2025/268 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,4-a, 62. maddeleri uyarınca 12... ay hapis ve 125.000,00 TL adli para cezası ile cezalandınlmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.09.2025 tarihli ve 2025/3676 Esas, 2025/2161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, tanık beyanlarının sanık savunmasını desteklediğine, ikinci eylemin tutanağının eksik düzenlendiğine, tanık beyanlarına neden itibar edilmediğinin tartışılmadığına, yan delil bulunmadığına, ele geçen madde miktarının tanıklar ve sanık arasında paylaşılacağı düşünüldüğünde kullanım sınırında kaldığına, içtihatlarla belirlenen uyuşturucu madde ticareti suçunun kriterlerinin bulunmadığına, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına yöneliktir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın üzerinde ele geçen madde miktarları ve bulunma şekli göz önüne alınarak sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Sanığın 17.07.2024 tarihli eyleminden sonra yakalandığı ve serbest bırakıldığı, dolayısıyla ilk eyleminden sonra hukuki ve fiili kesinti gerçekleştikten sonra sanığın ayrı bir suç işleme kararının icrası kapsamında olmak üzere bir sonraki tarihli eylemi gerçekleştirmiş olması karşısında; sanık hakkında 2 ayrı mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Olay tutanakları, sanık savunmaları, tanık ifadeleri, uzmanlık raporları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, 17.07.2024 tarihinde sanığın üzerinde kemer bölgesinde uyuşturucu madde ele geçtiği, sanık hakkında adli işlem yapılarak ifadesi alınıp serbest bırakıldıktan sonra sanığın 18.07.2024 tarihinde şüphe üzerine durdurulmak istendiğinde üzerinde bulunan ve kullanım sınırı üzerinde bulunan maddeyi atarak kaçtığı olaylarda, ikinci eylemde ele geçen madde miktarının kullanım sının üzerinde olması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğunun anlaşıldığı, bu nedenle ilk derece Mahkemesinin kabulünde ve gerekçesinde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmalann toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış olup; 18.07.2024 tarihli olay tutanağının altında sanığın imzasının bulunduğu bu nedenle tanık ifadelerinin sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılmış olup, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.09.2025
tarihli ve 2025/3676 Esas, 2025/2161 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2026 tarihinde karar verildi.
...