MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/388 Esas, 2025/383 Karar
SUÇ : Cebir,Tehdit veya Hile Kullanarak Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
HÜKÜM : Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 7499 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2024 tarihli ve 2024/372 Esas, 2024/723 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ''Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma'' suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-e, 62/1, 53. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2025/85 Esas, 2025/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.Bu karara karşı Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartları oluştuğu halde verilen cezada indirim yapılmamasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle süresinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi gereğince itiraz kanun yoluna başvurulduğu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2025/85 Esas, 2025/52 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında verilen kararın kaldırılarak ve duruşma açılarak Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.03.2025 tarihli ve 2025/388 Esas, 2025/383 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ''Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma'' suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2, 109/3-e, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık müdafinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine ve somut olayın gerçekleşmediğine, evin kapısının mağdure tarafından kilitlendiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve resen gözetilecek diğer nedenlere ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, sanığın olay tarihinde eşi olan mağdurenin cep telefonuyla bir başkasıyla mesajlaştığından bahisle mağdureyi tekme ve tokat vurmak suretiyle yaraladığı, zemin kattaki ikametlerinden çıkartıp park halinde bulunan aracının bagajına 20 dakika süreyle kilitlediği, sonrasında tekrar araçtan çıkartıp eve götürdüğü, mağdureyi tekrar tekme ve tokatla yaralayıp sonrasında ikamette anahtar olmadığı halde dış kapıyı kilitleyip evden ayrıldığı, mağdurenin Kades uygulaması aracılığıyla kolluk görevlilerinden yardım istediği ve kolluk görevlilerince penceredeki tel kesilerek mağdurenin ikametten çıkartıldığı, sanığın mağdureyi araçta ve ikametinde zor kullanmak suretiyle kilitlemek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, mağdurenin olayın hemen akabinde alınan beyanı ve bu beyan ile uyumlu 28.04.2024 tarihli tutanağın içeriği, sanığın aşamalardaki kaçamaklı ikrar içeren savunması ve mağdureye ait adli rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair kabulün isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.03.2025 tarihli ve 2025/388 Esas, 2025/383 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 35. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2026 tarihinde karar verildi.