İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/2691 E., 2024/2080 K.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.10.2024 tarihli ve 2024/533 Esas, 2024/713 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-a, 109/3-e ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2024/2691 Esas, 2024/2080 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A.Temyiz Sebepleri
Sanık müdafiinin temyiz istemi
Eksik inceleme ve değerlendirme yapıldığına, lehe delillerin toplanmayarak adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, HTS kayıtlarının getirtilerek incelenmesi gerektiğine, sanığın suç işleme kastının bulunmayıp bir anlık korku ile hareket ettiğine, 5237 sayılı Kanun'un 28 ve 29. maddelerinin uygulanma imkanının tartışılması gerektiğine, tutanak tanıklarının dinlenmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna ilişkindir.
B.Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; sanığın olay günü eski eşinin yaşadığı eve rıza dışında girerek burada bıçak tehdidi ile mağduru yatak odasına kilitleyip darp etmesi, mağdurun bir şekilde telefonundan KADES uygulaması ile kolluk güçlerini haberdar etmesi ile kolluğun önce ikna yöntemi daha sonra ise zor kullanarak mağduru sanığın elinden kurtarması olayına ilişkin olarak;
Dosyada bulunan kolluk tutanakları, 14.05.2024 tarihli adli muayene raporu, 09.07.2024 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu, kolluk personeli tarafından telefon kamerası ile çekilen olay anına ilişkin video görüntüsü, olay yeri inceleme raporu, sanık ile mağdur arasındaki mesajlaşmaların ekran görüntüleri, olaya tanık olan kolluk personellerinin anlatımları, mağdur beyanları ile sanığın savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 24.12.2024 tarihli ve 2024/2691 Esas, 2024/2080 Karar sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.