MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/3454 Esas, 2025/122Karar
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2024 tarihli ve 2024/129 Esas, 2024/323 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ve 30.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2024/3454 Esas, 2025/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın ve Müdafiinin Temyiz İstemi
Atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçelerine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Bölge Adliye Mahkemesince, orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan yeteri kadar uzaklaşılmadığı hususundaki eleştiri haklı bulunmakla;
Dava dosyasının kapsamına göre; kolluk görevlilerinin devriye gezdikleri esnada, sanığın bulunduğu aracın şüphe üzerine durdurulduğu, sanığın tedirgin halinin gözlemlenmesi üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcısı tarafından arama kararının verildiği, yapılan aramalarda amfetamin türevlerinden MDMA içerikli hapların bulunduğu; sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği, ele geçirilen madde miktarı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, dava dosyasının kapsamı ile uyumlu gerekçelerle 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmemekle, sanık hakkında şartları oluşursa yargılamanın yenilenmesi suretiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceğinden şu aşamada şartların oluşmaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 15.01.2025 tarihli ve 2024/3454 Esas, 2025/122 Karar karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2026 tarihinde karar verildi.