MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/409 E., 2025/462 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü ;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2024 tarihli ve 2024/35 Esas, 2024/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4.a, 43, 62, 52, 53, 63, 54, 58. maddeleri uyarınca 15... ay 15 gün hapis cezası ve 31.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 27.02.2025 tarihli ve 2025/409 Esas, 2025/462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1 maddesi uyarınca eleştirili ve "Hükmün, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafındaki "58/6" ibaresinin hükümden ÇIKARILMASI ve yerine "58/6-7" ibaresinin YAZILMASI suretiyle" düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık ve Müdafilerinin Temyiz İstemleri
Sanığın uyuşturucu madde satıcısı değil kullanıcısı olduğuna, tape kayıtlarının uyuşturucu madde kullanmaya yönelik olduğuna, uyuşturucu madde satımına yönelik somut delil bulunmadığına, yetkisiz mahkemede yargılama yapıldığına, iletişimin kayda alınmasının hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tutanak mümziilerinin dinlenilmediğine, tahliye ve beraat istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 135. maddesi uyarınca hakkında iletişimin tespiti ve kayda alınması kararı bulunan sanığın şifreli şekilde konuşması sonucu kolluk ekiplerince fiziki takibe alındığı, 12.11.2024 tarihinde tanık Y.S.'ye, 29.11.2022 tarihinde ise tanık A.B.'ye uyuşturucu madde sattığı ve bu suretle üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olarak;
1. Bölge Adliye Mahkemesi istinaf kararında ve Tebliğnamede her ne kadar suç tarihi 17.08.2022 olarak belirtilmiş ise de, 12.11.20 22... .11.2022 olan suç tarihlerinin, yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
2. Dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında 30.11.2022 tarihli kolluk tespit tutanağına göre uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleştiği yerin ... Mahallesi ... Camii olduğu ve 12.11.2022 tarihli kolluk tespit tutanağına göre uyuşturucu madde ticaretinin gerçekleştiği yerin ... Mahallesi ... Camiine 120 metre mesafede olduğu tespit edildiğinden; mahkemece keşif yapılmak suretiyle suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/4-b maddesinde düzenlenen yerlerde işlenip işlenmediğinin tespit edilerek buna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulması aleyhe temyiz nedeni bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 135. maddesi uyarınca toplanan deliller, fiziki takipler, kolluk tutanakları içeriği, kriminal uzmanlık raporuna göre ele geçen maddelerin EROİN etken maddesini ihtiva etmesi ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair kabulde, değişik zamanlarda atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca artırım yapılmasında ve koşulları bulunmadığından etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmünün kurulduğu, araştırılacak başka bir hususun bulunmadığı anlaşıldığından sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince "İkinci kez mükerrir olan sanık hakkında TCK'nın 62/1. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe istinaf bulunmadığından yeniden yargılama nedeni yapılmamış olup eleştiri yapmakla yetinilmiştir. Sanığın 04/07/2023 tarihinde (1) gün süreyle gözaltında kalmış olmasına rağmen, karar başlığında gözaltı tarihinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir eksiklik olarak değerlendirilmiştir. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2021/411 Esas ve 2022/550 Karar sayılı kararı ile verilmiş olan Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı yönünden ihbarda bulunulmamış ise de, bu hususta mahal mahkemesince her zaman ihbarda bulunulabilmesi mümkün görülmüştür. Sanık hakkında yapılan yargılamada, iddianamenin kabulü kararı okunup açıklanmadan yargılamaya devam ile hüküm kurulmak suretiyle CMK'nın 191/1. maddesine aykırı davranılmış ise de, telafisi mümkün olmadığından bu husus eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiştir." şeklindeki eleştiri konularında ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda aşağıda belirtilen düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağının düzenlendiği dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 27.02.2025 tarihli ve 2025/409 Esas, 2025/462 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının tekerrür ile ilgili kısmının son cümlesinde bulunan "ikinci defa tekerrür hükümleri uygulandığından sanık hakkında koşullu salıverilme hükümlerinin uygulanmamasına" kısmının hükümden çıkarılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak; sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2026 tarihinde karar verildi.