MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2020/337 E., 2021/2220 K.
ŞİKAYETÇİ: Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama
İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Şikayetçi Aile ve sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin reddi, hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi
İTİRAZA KONU KARAR: Bozma
İTİRAZ EDEN: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.11.2024 tarihli kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesinde belirtilen kanuni süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu; ilk derece mahkemesi yargılamasında davadan haberdar edilmeyen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin gerekçeli kararın tebliğ edilmesi üzerine 09.09.2019 tarihli dilekçesi ile davaya katılma ve istinaf talebinde bulunduğu, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli duruşmasında Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı)'na kovuşturma aşamasında tebligat yapılmadığı, ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının tebliği üzerine katılma ve istinaf dilekçesi verdiği görülmekle, Yargıtay içtihatlarına göre bu aşamada katılma sıfatı alınamayacağından, katılma talebinin reddine dair ara kararı verildiği, kovuşturma evresi sonucunda ise 24.11.2021 tarihinde Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı usulüne uygun şekilde davada katılan sıfatını almadığından Ceza Muhakemesi Kanun'un 279/1-b maddesi gereğince istinaf başvurusunun reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Dolayısıyla, somut olaya ilişkin Ceza Genel Kurulu kararında yer verildiği üzere, istinaf aşamasında Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin davaya katılma talebinin 28.04.2021 tarihli duruşmada reddine dair verilen ara kararın hukuka uygun olduğu, buna göre anılan kurumun davaya katılma ve hükmü temyiz hakkının yanı sıra öncelikle ilk hükme yönelik istinaf başvuru hakkının bulunmadığı değerlendirmeye konu edilmiş, açıklanan nedenlerle Yüksek Dairenizin Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 233/1, 234. maddeleri uyarınca vermiş olduğu bozma kararına karşı sanık aleyhine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulduğuna ilişkindir.
II. GEREKÇE
6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun’un (6284 sayılı Kanun) 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, Bakanlığın gerekli görmesi hâlinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idarî, cezaî, hukukî her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılabileceğinin hüküm altına alındığı, Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak açılan ceza davalarında Bakanlığın davaya katılma hakkının bulunduğunda tereddüt olmadığı, soruşturma ve İlk Derece Mahkemesince yürütülen kovuşturma aşamasında kurumun duruşmadan usulünce haberdar edilmediği ve Kanun'dan doğan haklarını kullanma imkanının tanınmadığı, mahkemesince gerekçeli karar kendisine tebliğ edilen kurum vekilinin davayı haber alır almaz 09.09.2019 tarihli dilekçe ile davaya katılma ve sanık aleyhine istinaf başvurusunda bulunduğu halde Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yürütülen yargılamada kurumun katılma talebinin reddine karar verilmiştir. İlgili Bakanlığın kurumca ilk derece yargılaması sırasında yapılan çağrıya rağmen sessiz kalarak, muhakemeye gelmemesi gibi bir durum bulunmamaktadır. Bu itibarla, kanun yolu muhakemesinde katılma isteğinde bulunulamayacağına ilişkin yasağın ihlal edilmediğinin anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince gerekçeli kararın Bakanlığa tebliği üzerine, davadan bu aşamada ilk defa haberdar olma durumu söz konusudur. Açıklanan gerekçelerle davadan haberdar edilir edilmez istinaf dilekçesi ile birlikte katılma talebinde bulunan Bakanlık vekilinin yasa yollarına başvurma hakkı bulunması ve istinaf kanun yolu aşamasında davadan haberdar edilen Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin tebliğden sonra süresinde yapmış olduğu başvuru üzerine; anılan kurumun davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağının sağlanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, 18.11.2024 tarihli ilamımızın usul ve yasaya uygun olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarih ve 2024/16868 Esas, 2024/8756 Karar sayılı kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2025 tarihinde karar verildi.