MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2131 Esas, 2025/1757 Karar
SUÇ : Altsoya ve çocuğa karşı eziyet
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 21.02.2024 tarihli ve 2023/422 Esas, 2024/91 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; İlk Derece Mahkemesi hükmüne 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53/5. maddesinin eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi hâlinde, bu kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu kabul edilmiştir.
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2023/395 Esas, 2024/80 Karar sayılı kararı ile sanığın altsoya ve çocuğa karşı eziyet suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 96/2-a-b, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Karar, katılan kurum vekili tarafından istinaf edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 23.05.2025 tarihli ve 2024/2131 Esas, 2025/1757 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun incelenmesinde yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-c maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş; hükme "Sanık ... yüklenen suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılmakla; aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince; ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere takdiren 1 yıl 3 ay süre ile anılan kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmaktan YASAKLANMASINA'' fıkrasının eklenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi
Lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ve cezanın eksik tayin edildiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre; sanığın velayeti kendisinde bulunan beş yaşındaki mağdur çocuğu sistematik ve süreklilik arz edecek şekilde yaraladığı, mağdur çocuk hakkında düzenlenen adli raporda vücudunun birçok yerinde eski ve yeni yaralanmaların bulunduğunun, ayrıca vücudunda yaklaşık 10 adet eskiye bağlı sigara yanığı izinin tespit edildiğinin belirtildiği, yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun raporlandığı; bu itibarla, sanığın çocuk olan altsoyunun vücudunda sigara söndürmek ve darp etmek suretiyle mağdurun uzun süre bedensel ve ruhsal acı çekmesine neden olduğu iddiasına ilişkin olarak;
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı; aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli görülen delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı; hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça belirtildiği; vicdani kanaatin dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu, kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmıştır. Mağdurun aşamalarda alınan istikrarlı ve ayrıntılı beyanları, bu beyanların kati hekim raporuyla örtüşmesi, vücudunda tespit edilen çok sayıda eski ve yeni yaralanma ile sigara yanığı izleri, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği sonucuna varılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu; sanığın sistematik ve sürekli şekilde mağdurun ruhsal ve bedensel yönden acı çekmesine neden olma şeklindeki eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmış; hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Meydana gelen yaralanmaların sayısı ve niteliği, mağdur çocuğun yaşı, oluşan zararın ağırlığı ile birden fazla nitelikli halin birlikte gerçekleştiği dikkate alındığında; 5237 sayılı Kanun’un “Cezanın Belirlenmesi” başlıklı 61/1. maddesinde öngörülen ölçütler ve aynı Kanun’un 3/1. maddesinde düzenlenen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde alt sınırdan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 23.05.2025 tarihli ve 2024/2131 Esas, 2025/1757 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 27. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde karar verildi.