(766 S. K. m. 31, 37) (3402 S. K. m. 12, 46) (1086 S. K. m. 75, 76)
Dava: Osman ile Hazine aralarındaki tapu iptali ve tashihen tescil davasının reddine dair, (Merzifon Sulh Hukuk Hakimliği)nden verilen 1.11.1988 gün ve 145/784 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Mahkemece dava, mülga Tapulama Kanununun 31/2 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesi hükmü gözönünde tutularak reddedilmiştir. Gerçekten de tapulama tutanağının kesinleştiği tarihten dava tarihine değin Tapulama Kanununun 31/2 ve Kadastro Kanununun 12. maddesinde sözü edilen 10 yıllık hak düşürücü süre geçmiş bulunmaktadır. Ancak, 10.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Kadastro Kanununun 46. maddesinin 1 ve son fıkrasında, 766 sayılı Kanunun 37. maddesinin 1 ve 2. fıkralarına göre imar ve ihya sebebiyle zilyedi adına tespit edilmeyen ve Hazine adına tespit ve tescil edilip de Hazine tarafından kamu hizmetine tahsis edilmeyen ve Hazinenin mülkiyetinde bulunan taşınmazlar için aynı hükme dayanılarak iki yıl içerisinde iptal ve tescil davası açılabileceği öngörülmüştür. Her ne kadar dava dilekçesinde açıkça imar ihyadan sözedilmemiş ise de, dilekçesinin son kısmında ve netice-i talep bölümünde, 3402 sayılı Yasadan yararlanılmak istendiği ve bu maksatla davanın açıldığı açıkça belirtilmiş olduğuna göre, davacının bu hükümden yararlandırılmaması için bir neden bulunmamaktadır. 3402 sayılı Yasadan bahsedilmesi bir bakıma imar ihya veya bu kanunun tanıdığı imkanlardan sözedilmesi anlamına gelir. HUMK.nun 75 ve 76. maddeleri hükmüne göre bir davanın nitelendirilmesinde tarafların kullandıkları sözcüklere bakılmayıp amaca göre ne istendiğinin belirlenmesi ve uyuşmazlığın buna göre biçimlendirilmesi gerekmektedir. Bütün bu açıklamalara göre davacının 3402 sayılı Yasanın 46. maddesi hükmünden yararlanmasının mümkün olduğu sonucuna varılmaktadır. Taşınmazın Hazine adına tescil ediliş sebebine ve bilirkişi beyanına göre, imar ihyanın kaldırılmış olması nedeniyle taşınmazın Hazine adına yazıldığı açıkça belli olduğuna göre, artık talep içerisinde imar ihya sebebine dayanıldığının kabulü gerekir. İddia ve savunma çerçevesinde tarafların gösterecekleri delillerin toplanması tanık gösterildiği takdirde bunların HUMK.nun 259. maddesi hükmüne göre taşınmaz başında dinlenmeleri, imar ihya şartlarının mevcut olup olmadığının araştırılması ve 3402 sayılı Kanunun 46. maddesi hükmü gözönünde tutularak uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi gerekirken hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi isabetsiz ve temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 2500 lira peşin harcın istek halinde temyzi edene iadesine, 7.3.1989 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy