(2863 S. K. m. 11) (6831 S. K. m. 1, 17)
Dava: Saadet Karadağ ve müşterekleri ile Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Fethiye 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.02.2004 gün ve 351/81 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri taraflarından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, vekil edenlerinin miras bırakanı Ramazan Kökten'den kalan dava dilekçesinde ada ve parsel numaraları yazılı taşınmazların vekil edenlerine isabet ettiğini açıklayarak miras yoluyla intikal ve kazanmayı sağlayan zilyetliğe dayanarak tapu kayıtlarının iptali ile vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri, davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.
Mahkemece, uyulan Yargıtay bozma ilamı uyarınca yeniden davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu parseller 1990 yılında yapılan, 1993 yılında kesinleşen orman sınırlandırma hattının dışında kalan orman içi açıklık üzerinde yer alan parsellerdir. Kesinleşmiş orman sınırlandırma hattının dışında kalan böyle yerler 6831 sayılı Orman Kanununun 1. maddesi hükmü uyarınca orman sayılmazlar. Koşulları oluştuğu takdirde orman içi açıklıkların da kazanılması mümkün olabilir. Somut olayda; 107 ada 28 parselin dört tarafı Devlet ormanı ile çevrilidir. Paftadaki bu belirleme karşısında 28 parsele ilişkin uyuşmazlığın 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesi hükmü çerçevesinde çözüme kavuşturulması gerekir. Başka bir anlatımla; orman sayılmayan orman içi boşluklar üzerindeki zilyetlik ve tasarrufun sürdürülmesi, orman aleyhine genişletmeye yol açacağından ve orman bütünlüğünü bozacağından tasarruf durumu yasaklanmış, kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilemeyeceği belirtilmiştir. Mahkemece bu husus üzerinde durulmamıştır. 28 parselin içinde bulunduğu orman içi boşluğun 6831 sayılı Orman Kanununun 17. maddesi hükmü karşısında araştırılıp belirlenmesi, ondan sonra uyuşmazlık hakkında hüküm kurulması gerekir. Hazine ve Orman Genel Müdürlüğünün ormana ilişkin itirazları bu parsel yönünden yerinde bulunmaktadır.
2863 sayılı Kanun hükümleri karşısında yapılan araştırma ve incelemeye gelince: Dosya arasındaki İzmir 2 numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu Müdürlüğünün yazısı ve arkeolog uzman bilirkişinin düzenlediği 19.11.2003 günlü raporda; Dava konusu parsellerin üzerinde herhangi bir kültür ve tabiat varlığı kalıntısı ve izine rastlanılmadığı bildirilmiştir. 13.11.1982 günlü Kültür Bakanlığı Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığının yazısında; Dava konusu taşınmazın Uzunyurt A.Ş. ( Peridika ) ve D.S. olduğu belirlendikten sonra üçüncü derece A.Ş. ve üçüncü derece D.S. bu iki sitin sınırlarının özdeş olduğu açıklanmıştır. Belirtildiği üzere; dava konusu parseller "Peridika" antik kentinin üzerinde bulunan taşınmazlardır. Önceki bozma kararında koruma kurulu belge ve dayanaklarının getirtilip 2863 sayılı Kanun hükümleri uyarınca araştırma yapılması gereğine işaret edilmiştir. Uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan inceleme sonucu dava konusu tüm parsellerin kazanılacak yerlerden olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm tarihinden sonra 27.07.2004 tarihinde yayınlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5226 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ile Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 5. maddesi ile 2863 sayılı Kanunun 11. maddesinin 1.fıkrasının 2.cümlesinde yer alan "koruma alanları" ibaresinden sonra gelmek üzere "sit alanları" ibaresi eklenmiştir. 11. maddede yapılan bu ekleme ile korunması gerekli kültür ve tabiat varlıkları ile bunların korunmaları yanında sit alanlarının da zilyetlik yoluyla kazanılması yasaklanmıştır. Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren bu hüküm karşısında meselenin mahkemesince tartışılıp değerlendirilmesi, ondan sonra uyuşmazlık hakkında hüküm kurulması gerekmektedir.
Sonuç: Davalı Hazine ve Orman Genel Müdürlüğü vekillerinin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 10, 10 YTL peşin harcın istek halinde temyiz edenlerden Orman Genel Müdürlüğüne iadesine 13.01.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy