MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Katılma alacağı
... ile ... aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne dair Ankara 7. Aile Mahkemesinden verilen 26.07.2010 gün ve 849/1117 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, tarafların evlilik birliği içinde edinilen taşınmazın satımı ve gelirlerin tasarruf edilerek biriktirilen paranın davalı tarafından davacıdan mal kaçırmak maksadı ile davalının yeğeni üzerine yatırılmış olmasından dolayı fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 23.000,00 YTL'nin katkı payı ve edinilmiş mallara katılma rejimi uyarınca dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu paranın davalının kişisel malı olduğunu, davacının hakkı olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 14.893,34 TL'nin dava tarihi olan 01.08.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 01.10.1994 tarihinde evlenmiş, davacının 08.04.2005 tarihinde açtığı boşanma davası sonucu boşanmalarına karar verilmiş, hüküm 12.05.2008 tarihinde kesinleşmiştir. Eşler arasında boşanma davasının açıldığı tarihte mal rejimi sona ermiştir. Taraflar arasında evlilik tarihinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı( TMKm.170), bir yıl içinde başka mal rejimi seçmediklerinden 08.04.2005 tarihine kadar ise edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir ( 4722 sayılı Kanun m.10/1, TMK m.202/1).
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davalının 15.07.2004 tarihinde yeğeninin hesabına aktardığı paranın yarısı olan 14.893,34 TLnin edinilmiş mal olduğu ispatlandığından davalı vekilinin faizin başlangıç tarihi dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddi ile işin esasının ONANMASINA,Davalı vekilinin faiz konusundaki temyiz itirazlarına gelince; TMK.m.239/son gereğince davacının alacağına ilişkin karar tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru olmamıştır. Davalı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün faizin başlangıç tarihine ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 223,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 669,00 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 05.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy