MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Sınırlandırmanın iptali ve tescil
... ve ... ile ... ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki sınırlandırmanın iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 30.04.2012 gün ve 300/126 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Davacılar vekili, kısmen miras yoluyla intikal, taksim ve kısmen Haziran 1322 tarih ve 64 numaralı tapu kaydı ile vekil edenleri zilyetliğinde bulunan taşınmaz bölümlerinin 4342
sayılı Mera Kanunu uyarınca yapılan mera tespit çalışmalarında mera niteliğiyle sınırlandırıldığını açıklayarak, sınırlandırmanın iptali ile üç parça taşınmazın ayrı ayrı davacılar adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, çekişmeli yerlerin mera olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, dayanak tapu kaydının uyduğu gerekçesiyle teknik bilirkişinin 23.3.2012 tarihli ek raporunda D harfiyle gösterilen 16000 m2 taşınmaz bölümüne ilişkin sınırlandırmanın iptaliyle davacı ... adına tesciline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir. Hükmün kabule ilişkin bölümü davalı ... vekili, redde ilişkin bölümü davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu taşınmaz bölümü 4342 sayılı Yasa gereğince oluşturulan Mera Komisyonu tarafından kadastro çalışmalarından önce yapılan mera tespit çalışmalarında sınırlandırılmış, 24.2.2006 tarih ve 359 sayılı kararla ... Köyü Tüzel Kişiliği'ne tahsis edilmiş, bu sırada başlayan kadastro çalışmalarında Mera Komisyonu tarafından yapılan sınırlandırma ve işlemler esas alınarak düzenlenen sınırlandırma krokileri kadastro paftasına aktarılmış, nizalı bölümü de kapsayan mera parsellerine 131 ada 479 ve 481 parsel numaraları verilmiştir.
Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; özellikle mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar uyuşmazlık konusu taşınmazların davacıların miras bırakanlarından intikalen ve taksimen davacılara kaldığını, tarla ve biçenek vasfıyla tasarruf edildiklerini, eklemeli zilyetlik koşullarının oluştuğunu bildirmişlerdir. Keşifte görevlendirilen zirai bilirkişilerin raporlarında teknik bilirkişi raporunda B harfiyle
gösterilen nizalı taşınmaz bölümünün mera niteliğinde olduğunu, A ve C harfleriyle gösterilen taşınmaz bölümlerinin sınırlarında mera olmakla birlikte biçenek ve tarım arazisi olarak kullanımda olduklarını ifade etmiştir. Mahkemece reddine karar verilen taşınmaz bölümlerinin çevresi mera olarak tespit edilen yerlerden olduğuna göre, nizalı taşınmaz bölümlerinin de meradan açıldığının kabulü gerekir. Her ne kadar halen biçenek ve tarım arazisi olarak zilyet edildikleri belirtilse de, öncesi mera olan bir yerin kullanım süresi neye ulaşırsa ulaşsın kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinimi mümkün bulunmamaktadır. Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün redde ilişkin bölümünün ONANMASINA,
Davalı ... vekilinin hükmün kabule ilişkin bölümüne dair temyiz itirazlarına gelince; davacı ...’nin dip miras bırakanı adına kayıtlı olduğu iddia edilen Haziran 322 tarih ve 64 sayılı tapu kaydı ihtiva ettiği sınırlar itibariyle her yere uyması mümkün bir kayıttır. Ayrıca tedavül görmemiş olup hukuki kıymetini yitirmiştir. Böyle bir kayda değer verilerek, nizalı taşınmaz bölümüne uyduğu iddiasına itibarla karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Kabulüne karar verilen teknik bilirkişinin 21.3.2012 tarihli rapor ve krokisinde D harfiyle gösterilen taşınmaz bölümünün çevresi de mera olarak sınırlandırılmış olup, mera bütünlüğünü bozacak şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, usul ve yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün kabule ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, davacılara ait 24,30 TL harç alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.