(4721 S. K. m. 713, 996) (3402 S. K. m. 14, 17)
Dava: B. ile Hazine ve D ..... Köyü tüzel kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair İncirliova Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.10.2011 gün ve 319/304 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: Davacı B. vekili, dava konusu taşınmazı kapsayan bir alanın tapulama sırasında yol fazlası olarak tescil harici bırakılmış iken 1990 yılında D..... Köyü muhtarlığınca vatandaşlara satıldığını, davacı B.'un bu şekilde satın almış olduğu üç adet ev ve meyve bahçesinden oluşan taşınmazın kadastro çalışmalarında Hazine adına 809 parsel sayısı ile tespit ve tapuya tescil edildiğini açıklayarak Hazine üzerindeki tapu kaydının iptaliyle davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Hazine vekili 03.11.2009 tarihli cevap dilekçesiyle, taşınmazın Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden olduğunu, köyün bu nitelikteki bir taşınmazı satma yetkisinin bulunmadığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; köye yönelik davanın husumetten reddine ve Hazine yönünden davacı lehine zilyetlikle kazanma koşulları oluştuğundan davanın kabulüne karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik, imar ve ihya hukuki sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1, 996 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddeleri gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Davaya konu 809 parsel 03.07.2008 tarihinde idari yoldan Hazine adına arsa vasfı ile tescil edilmiş olup, İncirliova Kadastro Müdürlüğü'nün 06.10.2009 tarih ve 266 sayılı karşılık yazısından anlaşılacağı üzere, 1959 yılında yapılan kadastro çalışmalarında "taşlık ve çalılık" vasfı ile tespit harici bırakılmıştır. Bu nitelikteki bir taşınmazın imar-ihya işleminin tamamlanmasından sonra en az 20 yıl süre ile ekonomik amacına uygun olarak zilyet olunması halinde kazanılması mümkündür. Başka bir deyişle; bu nitelikteki bir taşınmaz 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 17. maddesindeki olumlu ve olumsuz koşulların varlığı halinde kazanılabilecek yerlerdendir. Somut olayda 10.11.2010 tarihinde yapılan keşifte taşınmaz başında dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar dava konusu taşınmazın köy tarafından davacıya satıldığı tarihte taşlık vasfında bulunduğunu, davacının o tarihte devam eden yol çalışması nedeniyle ortaya çıkan toprağı dava konusu taşınmaza traktörle taşıyarak bahçe haline getirdiğini, bahçe zemininin bir metre derinliğinde halen taşlık vasfında olduğunu bildirmişlerdir.
Yargıtay'ın içtihatlarına göre taşlık niteliğindeki bir yerin güçlendirmek amacıyla getirilen toprak dışında, yoğun bir toprak taşınarak taşlık alanın üzerinin doldurulması ve tarım arazisi haline dönüştürülmesi ihya sayılmamaktadır. İhyadan amaç; yoğun emek harcayarak ve para sarf ederek işlenmemiş toprakların tarım arazisi haline getirilmesidir. Dava konusu taşınmazın açıklanan ve belirlenen niteliği karşısında böyle bir yerin zilyetlikle kazanılması mümkün bulunmamaktadır. Öte yandan ev ve benzeri binalar yapmak da aynı madde kapsamında imar-ihya olarak nitelendirilemez. Bu saptamalar karşısında kazanma koşulları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.
Sonuç: Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK'nun 388/4., HMK m. 297/ç ve 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy