(1086 S. K. m. 443) (YHGK 07.11.1990 T. 1990/12-446 E. 1990/564 K.)
Dava: Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği düşünüldü:
Karar: Borçlu vekili itirazında; Mersin 3. İcra Müdürlüğünün 2011/10042 Sayılı dosyasıyla müvekkili aleyhine icra takibi yapıldığını, icra takibine dayanak ilamda hükmedilen vekalet ücretine işlemiş olan yasal faizin 5.841,19 TL olarak talep edildiğini, dayanak ilamda davanın tapu iptali ve tescili olup taşınmazın aynına dair olduğu, H.U.M.K.nun 443/4. maddesiyle Yargıtay HGK 1990/12-446 Esas, 1990/564 Karar sayılı ilamıyla aynı doğrultuda verilen Yargıtay kararları gereğince de dayanak ilamın kesinleşmeden icraya konulamayacağı sebebiyle faizinde kesinleşme tarihinden itibaren hesaplanıp istenilmesi gerektiğini ileri sürmüş dilekçesinde takibe konu ilamında 10.12.2009 tarihinde kesinleştiğini belirtmiştir.
Dosya kapsamından da takibe konu Ulukışla Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/177 Esas ve 2009/35 Karar sayılı ilamı Yargıtay (1.) Hukuk Dairesi tarafından 10.12.2009 tarihinde karar düzeltme talebinin reddi ile bu tarihte kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.
Mahkemece kesinleşme tarihine göre; faize itiraz yönünde inceleme yapılarak gerekirse bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, talep aşılarak bu yönde istem bulunmadığı halde takibin H.U.M.K.nun 443/4. maddesi gereğince iptaline karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle mahkeme kararının yukarda yazılı sebeplerle İ.İ.K.nun 366 ve H.U.M.K.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 31.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy