MAHKEMESİ: Ereğli (Konya) İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 12/02/2013
NUMARASI: 2012/17-2013/23
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
K A R A R
Davacı alacaklı vekili, müvekkilinin Karaman Makro AVM içerisinde bulunan G.. S.. Turz. Y.. İnş. Tic. Ltd. Şti.'ne ait V.. B..adlı işyerinde 12.04.2007 tarihinden 20.06.2010 tarihine kadar salon şefi olarak fiilen aralıksız olarak çalıştığını, 20.06.2010 tarihinde müvekkilinin iş akdinin ilgili şirket tarafından, işyerinin Ereğli Park AVM'ye taşınması kararı alınması sebebiyle haksız olarak feshedildiğini, bunun üzerine müvekkili tarafından G.. S..Turizm Yatırım İnşaat Tic. Ltd. Şti.'ne karşı işçi alacaklarından dolayı Karaman İş Mahkemesi'ne 2010/363 Esas sayılı dosya ile alacak davası açıldığını, davanın lehe sonuçlanması üzerine ilama konu alacaklardan dolayı davalı borçlu G.. S.. Turizm Yatırım İnş. Tic. Ltd. Şti. hakkında Karaman 4.İcra Müdürlüğü'nün 2011/6962 Esas sayılı dosyası ile ilamlı icra takibinin başlatıldığını, bu nedenlerle Ereğli 1.İcra Müdürlüğü'nün 2012/18 Talimat sayılı dosyası ile 12.01.2012 tarihinde davalı yedinde haczedilen mal ve eşyaların icra dosyasının borçlusu G.. Spor Turizm Yatırım İnşaat Tic. Ltd. Şti.'ne ait olduğunun tespitine ve hacizlerin devamına karar verilmesini istemiştir.
Davalı 3.kişi vekili, müvekkiline ait olan bir takım malların haczedildiğini, daha sonra davacı tarafından bu malların dava dışı G.. Spor ünvanlı bir şirkete ait olduğu iddiası ile bu davanın açıldığını, haciz tarihinin 12.01.2012 olduğunu, dava açmak için 7 günlük sürenin geçtiğini, istihkak davasının aynı zamanda borçluya karşı da açılması gerektiğini, mahcuz malların müvekkiline ait olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, takip alacaklısı tarafından davaya konu mahcuz malların borçluya ait olduğunun iddia edildiği, İİK'nun 99. maddesine göre açılan istihkak davalarında alacaklı davacının iddiasını kesin ve güçlü delillerle ispatlaması gerektiği, davacı tarafından bowling işletmesinin sadece isim değiştirdiği iş yerinin A.. B..'a ait olduğunun iddia edildiği, kiraya veren A.. AVM Ticaret A.Ş. işyerini boş olarak davalı şirkete teslim ettiği, ayrıca her ne kadar davalı şirketin ortaklarından birinin takip borçlusunun kardeşi olduğu belirtilmişse de, davalı şirketin bowling ekipmanlarını B.. S.. T.. A.Ş.'den almış olması ve Konya Vergi Dairesi Başkanlığı'nın denetim raporunda üç şirketin ortaklarının ayrı ayrı kişiler olduğu ve şirket arasında ilişki olmadığı hususları tespit edildiğinden, tanık tarafından bowling salonunun tadilata girdiği beyan edildikten sonra davacı tarafından bowling teçhizatının sökülüp takılmasının 2- 3 ay kadar zaman alacağı iddia edilmişse de, alacaklı iddiasını kesin ve güçlü delillerle ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmiş, karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, İİK'nun 99.maddesi gereğince alacaklı tarafından süresinde açılan 3.kişi şirketin istihkak iddiasının reddi istemine ilişkindir.
İİK'nun 8.maddesi gereğince haciz tutanakları aksi sabit oluncaya kadar geçerli olan belge niteliğindedir. Belirtilen haciz tutanağı içeriğinden borçlu şirket yetkilisi ve ortağı A.. B..'un haciz yerinde hazır olduğu ve 3.kişi şirket lehine beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.
Davanın yasal dayanağını oluşturan İİK'nun 97/a maddesi uyarınca; “Bir taşınır malı elinde bulunduran kimse onun maliki sayılır. Borçlu ile üçüncü şahısların taşınır malı birlikte ellerinde bulundurmaları halinde dahi mal borçlu elinde addolunur. Birlikte oturulan yerlerdeki mallardan mahiyetleri itibariyle kadın, erkek ve çocuklara aidiyetleri açıkça anlaşılanlar veya örf ve adet, sanat, meslek veya meşgale icabı olanlar bunların farz olunur. Bu karinenin aksini ispat külfeti iddia eden kişiye düşer."
Dava konusu haciz, borçlu G.. S.. Turizm Yat. İnş. Tic. Ltd. Şti. ortağı ve yetkilisi A.. B.. huzurunda yapıldığından İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup karine aksinin davalı 3.kişi K..T.. İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekmektedir. Her ne kadar dava alacaklı tarafından açılmış ise de bu olgu ispat külfetinin yer değiştirmesine neden olmaz. Davalı 3.kişi şirket, davayı ispat yönünden şirket kayıtlarını, haciz yapılan işyerinin boş olarak kiralandığına ilişkin kira sözleşmesini, tahliye tutanağını, tanıkları, haciz yerinde hazır bulunan borçlu şirketin ortağı ve yetkilisi A.. B..'un davalı 3.kişi şirket çalışanı olduğuna ilişkin SGK bordrolarını ve kayıtları ile vergi levhasını sunmuştur.
Dava konusu haciz işlemi 12.01.2012 tarihinde yapılmıştır. Davalı 3.kişi şirket tarafından dosyaya sunulan Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğü bordro kaydı ise 23.01.2012 ve 22.02.2012 tarihlerine ait olup haciz tarihinden sonraki dönemler için düzenlenmiştir.
Bu durumda Mahkemece yapılması gereken iş, alacaklı tarafından icra takibine başlandığı 12.01.2011 tarihinden itibaren haczin yapıldığı 12.01.2012 tarihine kadar olan dönem için var ise, borçlu şirket yetkilisi A.. B..'un davalı 3.kişi şirket çalışanı olduğunu gösterir S.. kayıtları getirtilerek, söz konusu bu tarihlerde A.. B..'un, davalı 3.kişi şirket çalışanı olup olmadığının araştırılması olmalıdır. Ayrıca borçlu şirketin A.. A.Ş. ile 06.04.2010 tarihinde 10 yıl süreli kira sözleşmesi imzaladıktan ve takip tarihinden sonra 31.10.2011 tarihinde sözleşmenin karşılıklı olarak feshedildiği, davalı 3. kişi şirket ile birebir aynı şartlarda 01.11.2011 tarihinde yeni bir kira sözleşmesi imzalandığı, kira başlangıç tarihinin ise 01.07.2012 olduğu, borçlu şirket ortaklarından H.. G..'in 3. kişi şirket ortakları ile aynı soyadını taşıması ve akrabalık bağı nedeniyle borçlu şirket müdürünün haciz sırasında hazır bulunması nazara alınarak, tüm deliller ile ispat külfetinin davalı 3. kişi şirket üzerinde olduğu değerlendirilmek suretiyle karar verilmesi gerekmektedir.
Mahkemece, bu hukuki ve fiili olgu gözönüne alınmadan oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Hatalı kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.