MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Şikayet
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Şikayetçi borçlu vekili, vekil edeni aleyhine başlatılan ilamlı takipte borçluya ait 2524 parsel üzerindeki evine haciz konulduğunu, borçlunun haline münasip evi olduğunu bildirerek, haczin kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalıdır.
Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.
Takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesidir. İcra Mahkemesi ve icra dairesi, takip aşamasında alacaklı ve borçlunun karşılıklı olarak menfaatlerini gözetmekle yükümlüdür.
Somut olayda; borçlunun haline münasip evi alacağı bedelin değerlendirilmesi yönündeki bilirkişi raporlarında bir isabetsizlik bulunmamakta ise de; alacaklı vekilinin mahcuzun değerinin belirlenmesi yönündeki bilirkişi raporuna itirazları arasında mahcuza emsal taşınmazların değerlendirilmesi yapılmadığından hacizli taşınmazın değerinin miktar olarak düşük belirlendiği iddiası bulunmakta olup, bu husustaki itiraz değerlendirilmediği, eksik araştırmaya dayalı olduğu görülmektedir. Bu durumda mahcuzun değerinin belirlenmesi yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak yukarıdaki ilkeler sonucunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir
SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy