MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Kişisel eşyanın iadesi ve katılma alacağı
... ile ... aralarındaki kişisel eşyanın iadesi ve katılma alacağı davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.02.2013 gün ve 103/52 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı 25.01.2011 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; davalı ile on yıldır evli olduğunu, bu evlilikten ... ve ... isimli erkek çocuklarının dünyaya geldiğini ne var ki tarafların birbirleriyle anlaşamadıklarını ileri sürerek şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanmalarına, müşterek çocukların velayetinin kendisine verilmesine, 5.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine, çocukların her biri için ayrı ayrı 250,00 TL nafaka bağlanmasına, kendisi için 300,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesine ve ortak edinilen mal varlığının paylaşılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Söz konusu boşanma ve fer'ilerine ilişkin davanın yapılan yargılamaları sonucunda kabulüne karar verilmiş ve temyiz edilmediğinden 04.11.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Söz konusu kesinleşen kararın hüküm kısmında ise “davacının ortak edinilen mallara ilişkin tasfiye talebinin tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesine biçiminde” hüküm kurulmuştur. Bu hüküm nedeniyle mal rejiminin paylaşımına ilişkin dosya tefrik edilmiş ve Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/103 Esasına kaydı yapılarak yargılamaları bu dosya üzerinden yapılmış ve karara bağlanmıştır.
Davalı taraf boşanma dava dosyasında davanın tümü ile birlikte reddini savunmuştur. Ayrı bir esasa kaydı yapılan mal rejiminin tasfiyesine ilişkin iş bu dosyada ise: evlilik birliği içerisinde herhangi bir menkul ve gayri menkul mal edinilmediğini iş bu davanın da reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacı taraf davasını kanıtlayamadığından davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; taraflar 09.10.2002 tarihinde evlenmiştir. Davacı ... Kuru'nun 25.01.2011 tarihinde açmış olduğu boşanma davası kabulle sonuçlanmış ve temyiz edilmediğinden 04.11.2011 tarihinde kesinleşmiştir.
Kural olarak, TMK'nun 179. maddesine göre mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı olduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır. Taraflar arasında başka bir mal rejimi seçildiği ileri sürülmemiştir. Bu durumda, evlenme tarihinden mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı 25.01.2011 tarihine kadar 4721 sayılı TMK'nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir. TMK'nun 225/2. maddesi uyarınca mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir.
Davacı taraf, boşanma dava dosyasında ve tefrik ile ayrı bir esasa kayıt edilen eldeki davanın yargılamaları sırasında evlilik birliği içerisinde edinilen herhangi bir eşyanın varlığını kanıtlayamadığı gibi ziynet eşyalarına ilişkin iddialarınıda ispatlayamamıştır. Bu nedenle davacının eşyalara ve ziynetlere ilişkin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu isteklere yönelik bölümünün ONANMASINA,
Ancak, taraf tanıklarının anlatımları, özellikle davacı tanığı ...'in görgüye dayalı samimi anlatımları ile bu anlatımları destekleyen ... Kaymakamlığı İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nün dosyada mevcut 30.11.2012 tarihli 3321 sayılı yazısı ve eki onaylı “İşletmeye Katılan Hayvanlar” listesi kapsamına göre evlilik birliği içerisinde büyükbaş hayvanlar ile bu hayvanlar ile buzağılarının bulunduğu tartışmasızdır.
Hal böyle olunca, evlilik birliği içerisinde edinilen ve yukarıda tarih ve sayısı belirtilen yazı ekindeki listeden anlaşılan büyükbaş hayvanlar ile yavrularının 4721 sayılı TMK'nun 202. maddesi uyarınca yasal edinilmiş mallara katılma rejimi kapsamı uyarınca davacının katılma alacağının belirlenerek lehine hüküm kurulması gerekirken; yazılı ve takdiri deliller gözardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru olmamıştır.
Öte yandan, boşanma dava dosyası aile mahkemesi sıfatıyla görülüp karara bağlanmıştır. Elde ki davada aile mahkemesinden tefrikle geldiğine göre her ne kadar oturum zabıtlarında ve mahkemenin karar başlığında aile mahkemesi sıfatıyla bakıldığı yazılmamış ise de mahkemenin iş bu kararı ... mahkemesi sıfatıyla karara bağladığının kabulü gerekmiştir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması zorunludur. Açıklanan bu gerekçelerle aile mahkemesi sıfatıyla bakıldığı kabul edilerek görev konusunda bozma yapılmamıştır.
Netice olarak davacı vekilinin yukarıda açıklandığı üzere büyükbaş hayvanlara ve onların yavrularına ilişkin temyiz itirazları yerinde olup hükmün buna ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.