MAHKEMESİ: Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 09/04/2013
NUMARASI: 2011/362-2013/174
Y.. D.. ile K.. Ü.. aralarındaki mülkiyetin tespiti ve alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Erzinan 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09.04.2013 gün ve 362/174 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, 28.12.2011 havale tarihli dilekçesinde özetle: dava konusu 550 parsel sayılı taşınmazın ½ payının kendisine ait bulunduğunu, öteki ½ payın ise davalıya ait olduğunu, taşınmazla ilgili olarak Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1668 Esasında kayıtlı ortaklığın giderilmesi davasının derdest bulunduğunu, bu taşınmaz üzerinde ki muhdesatların kendisine ait olduğunu ve faydalı ve zorunlu masraflar yaptığını ileri sürerek dilekçede yazılı 22 kalem muhtesatın mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitine ve yaptığı faydalı ve zaruri masrafların tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu taşınmazla ilgili olarak Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/1668 Esasındaki ortaklığın giderilmesi davasının derdest olduğunu, taşınmazın 1/2'şer paylı olarak taraflar adına kayıtlı bulunduğunu, davalı tarafın burada ½ payın Erzincan 1. İcra Müdürlüğü'nün 2009/463 sayılı dosyasındaki satış sonucunda iktisap ettiğini, taşınmazın üzerinde fabrika binası ve eklentilerinin bulunduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne, Erzincan İli, I. K., 550 nolu parseldeki iki katlı binanın yanında bulunan ve kalorifer kazanlarının yer aldığı iki adet kazan dairesinin, iki adet kalorifer kazanının, iki adet devir daim pompasının ve bir adet boyler kazanını davacıya ait olduğunun saptanmasına, aynı parseldeki hidro elektrik santral binası, santral sistemi, cebri boru, bir adet jenaratör ve iki adet tribünün davacıya ait olduğunun saptanmasına, aynı parsel üzerinde bulunan iki katlı binanın ikinci katında kalorifer kazan dairesinin yanında bulunan depo binasının davacıya ait olduğunun saptanmasına, fazlaya ilişki talebinin reddine karar verilmiştir.
Hüküm, süresi içerisinde davacı ile davalı vekilleri tarafından dilekçelerinde yazılı sebeplerle bozma istekli olarak ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller tüm dosya kapsamından; 550 parsel sayılı taşınmaza ilişkin tapulama tutanağı getirilmiştir. 23.04.1953 tarihinde paylı mülkiyet üzere Zekiye ve 13 arkadaşı adına un fabrikaları niteliğiyle tespit görmüş, tespite itiraz edilmiş, Tapulama Komisyonu ya da Tapulama Mahkemesi'nin kararı dosya içerisinde bulunmamaktadır. Ancak, Erzincan 1. İcra Müdürlüğü'nün dosya ekinde bulunan 2009/463 Esasında kayıtlı onaylı belge suretlerinin incelenmesi sonucunda Ali oğlu Y.. D..'ın ½ payı satış sureti ile 14.06.1988 tarihinde, İbrahim oğlu Mehmet Uludoğan'ın ise satış suretiyle öteki ½ payı 22.02.1988 tarihinde edindikleri belirlenmiştir. Derdest dosyada getirilen 550 nolu parselin çap kaydına göre: bu yerin 1611,44 m2 yüzölçümlü, un fabrikaları nitelikli olduğu, maliklerinin Ali oğlu Y.. D.. ve satış suretiyle 15.07.2011 tarihinde ½ payın adına tescil yapılan Ali oğlu K.. Ü..'ın paydaş olduğu belirlenmiştir.
Mahallinde taraf vekillerinin huzuru ile 17.07.2012 tarihinde keşif yapılmıştır. Keşifte görevlendirilen bilirkişilerden raporlar alınmıştır. Tanıklar dinlenmiştir.
Açıklanan olgular tarafların ve mahkemenin bilgisi dahilindedir.
Uyuşmazlık, tapuda un fabrikaları olarak taraflar adına 1/2'şer paylı olarak tescilli bulunan ana taşınmaz üzerindeki fabrika binası ve dava dilekçesinde yazılı olan yirmiki kalem muhdesat ve eklentilerin fabrikanın çalışması için zorunlu olan eklenti, makine, araç-gereç ve bunların bulundukları binalar olması nedeniyle ve özellikle davalınında bu taşınmazın ½ payını üzerindeki fabrika binası ve eklentileri ile tamamlayıcı muhtesatlar ile birlikte satın alması sebebiyle iddia edildiği ve mahkeme kararında yazılı olduğu üzere ötekine (davacıya) ait olup olmadığına ilişkin tespit kararı verilip verilmeyeceğinde toplanmaktadır.
Hemen belirtmek gerekir ki, tapu kaydında un fabrikaları olarak niteliği belirlenen taşınmazdaki fabrikaların faaliyetine devam etmesi için gerekli olan ve dava dilekçesinde yazılı bulunan tüm demirbaş, eklenti ve muhtesatların fabrikanın zorunlu ve önemli unsurları olduğu birinin olmadığında diğerinin işlevini yerine getirmesinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla ve özellikle davalı tarafın bu taşınmazın ve üzerindeki fabrika binaları ile eklentilerini görerek cebri ihaleden satın alma olgusuda dikkate alındığında muhtesatların tespitine ilişkin davanın reddine, ancak, davacı tarafından yapıldığı iddia edilen faydalı ve zararlı masraflar için BK'nun hükümleri uyarınca Genel Mahkemede alacak davası açmakta muhtariyetine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere kısmen kabul ve kısmen red kararı verilmesi doğru olmamıştır.
Açıklanan bu nedenlerle, davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddine, davalının temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme hükmünün az yukarıda belirtilen nedenlerle 6100 sayılı Yasa'nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 137,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalıya ayrı ayrı iadesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.