MAHKEMESİ: Manisa 2. Aile Mahkemesi
TARİHİ: 02/05/2013
NUMARASI: 2011/121-2013/260
V.. Ş.. ile M.. Ş.. aralarındaki katılma alacağı, değer artış payı alacağı ve katkı alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Manisa 2. Aile Mahkemesi'nden verilen 02.05.2013 gün ve 121/260 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı-birleşen dosya davacısı vekili ile davacı-birleşen dosya davalısı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, davalı ile evli iken Manisa 1. Aile Mahkemesi'nin kararı ile boşandıklarını, evlilik birliği içinde birlikte çalışarak 2005 yılında satın alınan ve eşit hisseye sahip oldukları 2226 ada 17 parsel 11 nolu meskenin davalı adına tapuya tescil edildiğini açılayarak hissesi nispetinde paylaşımın yapılmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, taşınmaz evlilik birliği içinde sigortalı iken 1996 yılında malulen emekli olan, emekli olduktan sonra temzilik vb işlere giderek ek gelir elde eden davalının fedakarlıkları ile satın alındığı ve davalının eğlence boyutunu aşan talih oyunları bağlılığı bulunduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuş, birleşen 2011/300 Esas sayılı dava dosyasında evlilik birliği içinde edinilen ve davacı-birleşen dosya davalısı adına tescil edilen 1408 ada 8 parsel 2 nolu meskenin tasfiyesi ile 30.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, edinilmiş mal niteliğindeki davalı- birleşen dosya davacısı kadın adına kayıtlı 2226 ada 17 parsel 2 numaralı meskenin edinilmesine davacı-birleşen dosya davalısı kocanın kişisel mal niteliğindeki emekli ikramiyesi ile katkıda bulunduğundan katılma alacağı ve değer artış payı alacağı olarak toplam 40.950 TL'nin davalı- birleşen dosya davacısı kadından tahsiline ve birleşen davada, davalı-birleşen dosya davacısı davacı kadının 1408 ada 8 parsel 2 nolu mesken üzerindeki 13.059 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işeleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir. Hüküm hem asıl hem de birleşen dava yönünden davacı- birleşen dosya davalısı vekili ile davalı-birleşen dosya davacısı vekili taraflarından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Taraflar 15.01.1979 tarihinde evlenmişler, 20.05.2009 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 05.03.2011 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden evlilik tarihinden 4721 sayılı Yasa'nın yürülüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi gereğince mal aylığı ve bu tarihten boşanma davasının açıldığı 20.05.2009 tarihine kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava dilekçesinin içeriği, davalının savunması, birleşen dava dilekçesi ve 2226 ada 17 parsel 11 numaralı meskenin 15.03.2005, 1408 ada 8 parsel 2 numaralı meskenin 04.07.2008 tarihinde edinilmiş olmasına göre istek, asıl davada taşınmazın edinilmesindeki katkıdan kaynaklanan değer artış payı ve katılma alacağı, birleşen dava da katılma alacağına ilişkindir. Bu tür davalarda, eklenecek değerlerden (TMK.m.229) ve denkleştirmeden (TMK.m.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malın (TMK.m.219) toplam değerinden mala ilişkin borçlar çıkarıldıktan sonra kalan artık değerin (TMK.m.231) yarısı üzerinden (TMK.m.236/1) tarafların kazanılmış hakları da dikkate alınarak katılma alacağının hesaplanması ve TMK'nun 227. maddesi hükümleri uyarınca; eşlerden biri, diğerine ait malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuş ise, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında değer artış payı alacağının belirlenmesi gerekir.
Toplanan deliller ve dosya kapsamından, dava konusu her iki taşınmaz 01.01.2002 tarihinden sonra satın alındığından edinilmiş mal olup 2226 ada 17 parsel 11 numaralı meskenin edinilmesinde kullanılan davacıya ait kıdem tazminatının TMK'nun 228. maddesine göre hesaplanan 7.662,60 TL'nin kişisel maldan karşılandığının kabulü doğrudur. Hal böyle iken 65.000 TL'ye edinilen 2226 ada 17 parsel 11 nolu meskenin alım tarihine göre % 17'si oranında kişisel maldan katkısı nedeniyle 11.900 TL değer artış payı alacağının tespiti doğru ise de, katılma alacağı hesaplanırlen TMK'nun 230 ve 231. maddeleri gereğince taşınmazın karar tarihine en yakın tarihteki değeri olan 70.000 TL'den davacı-birleşen dosya davalısı davalı koca lehine belirlenen 11.900 TL değer artış payı alacağının düşülmesi ile kalan miktarın yarısına katılma alacağı olarak karar verilmesi gerekirken, taşınmazın değeri olan 70.000 TL'nin üzerine 11.900 TL olarak tespit edilen değer artış payı alacağının eklenerek davacı-birleşen dosya davalısı lehine mükerrer ödemeye neden olacak şekilde hüküm kurulması doğru değildir.
Öte yandan, birleşen davaya konu taşınmazın alımında kullanılan 30.000 TL nin davacı-birleşen dosya davalısı davalı tarafından müşterek kızdan alınan kişisel mal olduğu iddia edilmişse de, taraflardan her biri TMK'nun 6 ve 222/son maddeleri gereğince iddiasını ispat emek zorunda olup anılan iddiaya ilişkin davacı-birleşen dosya davalısının soyut beyanı dışında bir delil elde edilemediğinden taşınmazın edinilmiş mal olarak kabulü de doğrudur. Ancak aynı Yasa'nın 230. maddesi gereğince taşınmazın alımında kullanılan kredinin boşanma dava tarihindeki ana para borcu olan 32.825 TL'nin taşınmazın karar tarihine en yakın tarihteki değeri olan 65.000 TL'den düşüldükten sonra kalan 32.175 TL'nin yarısına katılma alacağı olarak karar verilmesi yerine yazılı şekilde usule uygun olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması da doğru değildir.
Kabule göre de, asıl dava dilekçesinde harca esas değer 40.000 TL olarak gösterilmiş olup, harcı yatırılmak suretiyle ıslah da edilmediğinden 6100 sayılı HMK'nun 26. maddesine aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi de doğru değildir.
Davacı vekili ile davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollaması ile halen yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4., (HMK.m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I. maddeleri gereğince Yargıtay Daire İlamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunabileceğine ve 774,25 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısına iadesine ve 223,00 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden davalı-birleşen dosya davacısına iadesine, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.