MAHKEMESİ : Bakırköy 8. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 06/11/2012
NUMARASI : 2008/56-2012/895
M.. E.. ile L.. D.. aralarındaki mal rejiminin tasfiyesi kapsamında alacak davasının kabulüne dair Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 06.11.2012 gün ve 56/895 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, dava dilekçesinde açıkladığı malların evlilik birliği içinde edinildiğini açıklayarak bu mallar yönünden mal rejiminin tasfiyesini, bu kapsamda aynen, aynen mümkün olmadığı taktirde nakten vekil edenine düşen payın iadesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, mal rejiminin tasfiyesi kapsamında ayın istenemeyeceği, ancak davacının dosya kapsamı itibariyle dava konusu mallara ilişkin katkı payı ve katılma alacağı bulunduğunun sabit olduğu,bununla birlikte dava açılırken 10.000 TL dava değeri üzerinden harç yatırıldığı, bu miktarın davacı tarafça istenilen alacak tutarı olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle; istek ile bağlı kalınarak 10.000,00 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Toplanan deliller ve tüm dosya kapsımından; 07.10.1953 tarih 8/7 sayılı İBK uyarınca mal rejiminin tasfiyesi kapsamında doğan alacak hakkının şahsi hak niteliğinde olduğu ve ayın olarak davalının muvafakatı olmadan hükmedilemeyeceği, eldeki uyuşmazlıkta davalının bu kapsamda muvafakatı bulunmaması karşısında, davacının mal rejminin doğan alacak hakkının ayın olarak hükmedilmesi isteğinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı, mal rejiminin tasfiyesi kapsamında, evlilik birliği içerisinde edinilen ve dava dilekçesinde belirttiği mal varlığının tasfiyesi ile belirlenecek bedelin ödenmesini talep etmiş, ancak bu miktarı açıklamamıştır. Başka bir anlatımla, dava dilekçesinde ve yargılama sırasında, istek miktarını sınırlandırılmamıştır. 6100 sayılı HMK'nun 31. (HUMK 75.) maddesi uyarınca, davacıya davada talep ettiği miktarı duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklattırılması, gerekirse 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 30. maddesi uyarınca harcın tamamlattırılması, harcın tamamlanması halinde davanın esası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi, tamamlanmadığı taktirde aynı madde de öngörülen usul çerçevesinde işlem yapılması gerekirken, bu usul takip edilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.
Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, hükmün esasının bozma nedenlerine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 171,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.