MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Ziliyetliğin tesbiti ve korunması
... ile ... ve dahili davalı Hazine aralarındaki zilyetliğin tesbiti ve korunması davasının reddine dair .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 09/01/2013 gün ve 108/27 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, zilyedi olduğu 117 ada 1 parselin sınırında bulunan ve yol olarak kullanılan yere davalının duvar örmek suretiyle müdahale ettiğini açıklayarak, zilyetliğinin tespiti ile davalıya karşı korunmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın yersiz açıldığını, bu nedenle esasına girilmemesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Dâhili davalı Hazine vekili, bu tip davaların genel mahkemeler yerine Kadastro Mahkemesi'nde açılması gerektiğini ileri sürerek davanın görev yönünden reddi savunmuştur.
Mahkemece, davanın hakka dayalı olduğu, zilyetliğin tespiti ve korunması talepli olup; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 12/3 maddesinde, tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra, kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamayacağı ve dava açılamayacağından davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu 117 ada 1 ve 117 ada 2 parsel, 06.09.1990 tarih ve 31.01.1992 tarihinde hükmen Hazine adına tescil edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamalara göre dava; TMK'nun981 vd. maddeleri uyarınca zilyetliğin korunması isteğine ilişkindir. TMK'nun 984.maddesinde; “Gasp ve saldırıdan dolayı dava hakkı, zilyedin fiili ve failini öğrenmesinden başlayarak iki ay ve her halde fiilin üzerinden bir yıl geçmekle düşer.” denilmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre,davaya konu duvarın 1996 yılında yapıldığını, davacının duvar nedeniyle zilyetliği altında bulunan yere tecavüz edildiğini ileri sürerek istekte bulunduğuna göre TMK'nun 984. maddesinde öngörülen hak düşürücü süreler geçmiştir. Mahkemece açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı gerekçelerle 3402 sayılı Kanun'un 12/3.maddesindeki hak düşürücü süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de hüküm redde ilişkin olup sonucu itibarı ile doğru bulunmaktadır.
Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle, sonucu itibarı ile doğru bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve aşağıda
dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.