MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 1. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 26/11/2013
NUMARASI: 2013/692-2013/900
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
K A R A R
Borçlu İNG Bank vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/12 Esas, 2011/89 Karar sayılı ilamına istinaden ilamlı takip başlatıldığını, dayanak ilamda borçlu harçtan muaf tutulduğu halde kapak hesabında tahsil ve başvurma harcı da dahil edilerek tahsilat yapıldığını açıklayarak, ilama aykırı harçların iptaline ve borçluya iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, davacı bankanın Harçlar Kanunu kapsamında herhangi bir muafiyetinin bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmesi üzerine hüküm, borçlu İNG Bank vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İcra Müdürlüğü'nce düzenlenen şikayete konu 07.06.2013 tarihli kapak hesabında 13.055,23 TL tahsil harcı ile 13,10 TL başvuru harcı hesaplanmıştır. Takibe dayanak yapılan ilamda TMSF’nin borcu üstlenen olarak davalı olduğu ve onun hakkında da davanın kabulü ve alacağın tahsili yönünde hüküm kurulduğu, icra takibinde de borçlu olarak hakkında takip başlatıldığı anlaşılmaktadır. 5411 sayılı Bankacılık Yasası'nın 140/1. maddesi Fon'un her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğunu düzenlemektedir. Anılan 140. madde içerisinde Fon’un devraldığı borçlar arasında herhangi bir ayrım yapılmamıştır. Öte yandan takibe dayanak yapılan ilamın hüküm kısmının 7. bendinde İNG Bank'ın yargılama gideri olarak harçtan sorumlu tutulması üzerine temyiz incelemesini yapan Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nce borcu üstlenen TMSF'nin harçtan muaf olması nedeniyle harca ilişkin meblağın yargılama giderinden çıkarılarak hüküm düzeltilererek onanmıştır. Bu durumda anılan alacağın takibinde tarafların tahsil ve başvurma harcından muaf olduğu düşünülmelidir. Mahkemece, açıklanan sebeplerle şikayetin kabulü ile anılan harçların kapak hesabından çıkarılmasına ve İİK'nun 361. maddesine göre borçludan fazla tahsil edilen paranın borçluya iadesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.