MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 10/07/2014
NUMARASI : 2014/138-2014/677
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Borçlu Banka vekili şikayetinde; 5411 sayılı Yasa'nın 140/1 maddesinden ötürü tahsil harcından muaf oldukları halde İstanbul 32. İcra Müdürlüğü'nün 2014/504 esas sayılı dosyasında harçtan muaf tutulmalarına ilişkin taleplerinin reddedildiğini, şikayetin kabulünü talep etmiştir. Mahkemece İcra Müdürlüğü'ne yapılmış bir başvuru olmadığı gibi İcra Müdürlüğü tarafından şikayete konu olabilecek nitelikte bir karar da alınmamış olup, müşteki bakımından hukuki yararın bulunmadığı gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.
İİK'nun 4. maddesi gereğince, İcra Mahkemesi'nin görevi İcra Daireleri'nin işlemlerinin doğru ve kanuna uygun olup olmadığını denetlemek ve kanunla kendisine verilen diğer icra işlemlerine bakmaktır. Somut olayda borçlu I.. A.. vekilinin, 23.01.2014 tarihli kapak hesabı talebi üzerine yapılan aynı tarihli dosya hesabında, tahsil harcına yer verilmiş olması işleminin şikayet edildiği şikayete cevap veren alacaklı vekilinin 02.04.2014 tarihli cevap dilekçesi içeriğinden de anlaşılmaktadır. İcra Mahkemesi'nce şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK b. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.