Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Değer artış payı, kişisel eşya alacağı
.... ile .... aralarındaki değer artış payı, kişisel eşya alacağı davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair ..... Aile Mahkemesi'nden verilen 01.04.2014 gün ve 843/393 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi davacı-karşı davalı ..... vekili ile davalı-karşı davacı ..... vekili taraflarından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.03.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davacı-karşı davalı .... vekili Avukat .... .... ....., davalı-karşı davacı ..... vekili Avukat ... .... geldiler. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı karşı davalı ...... vekili, tarafların 2007 yılında evlendiklerini evlilik birliği içerisinde müvekkilinin kız kardeşinin verdiği para ile satın alınan ... ... .... plakalı otomobilin eşinin hamile olması nedeniyle jest olarak davalı adına tescil edildiğini açıklayarak, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 30.000 TL.nın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiş, yersiz açılan karşı davanın ise reddine karar verilmesini savunmuştur.
Davalı karşı davacı ..... vekili, asıl davanın yersiz açıldığını, otomobilin müvekkilinin kişisel malı niteliğindeki aracın satışından elde edilen parayla alındığını, ayrıca jest olarak verilen otomobilin bağış olarak kabul edilmesi gerektiğini ve bağıştan rücu koşulları gerçekleşmediğinden asıl davanın reddine karar verilmesini savunmuş, harcını yatırdığı karşı dava dilekçesinde de, evlilik öncesinde alınan kişisel mal niteliğindeki yatak odası takımı nedeniyle 5.000 TL. ile evlilik süresinde maaşının davacı karşı davalı ... ..... tarafından çekilmesi nedeniyle 25.000 TL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, 5.833,75 TL. artık değere katılma alacağının karar tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte karşı davalı-karşı davacıdan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine, karşı davanın kısmen kabulü ile yatak odası takımının dava tarihindeki değeri olan 700 TL.nın davacı-karşı davalıdan alınmasına fazlaya ilişkin ve maaşın iadesine ilişkin talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı karşı davalı Serhat Sinan vekili ile davalı karşı davacı .... ...... vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Taraflar 24.12.2007 tarihinde evlenmiş 25.09.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 28.01.2011 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Sözleşmeyle başka rejim seçilmediğinden eşler arasında yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir (TMK. m. 202). Söz konusu mal rejimi, boşanma davasının açıldığı 25.09.2008 tarihinde sona ermiştir (TMK.nun 225/son). TMK.nun 235/1. maddesi hükmüne göre; mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan edinilmiş mallar, tasfiye anındaki değerleriyle hesaba katılır.Asıl davaya konu ... .... .... plakalı otomobil 06.06.2008 tarihinde satın alınarak davalı karşı davacı .... ... adına tescil edilmiştir.
Asıl ve karşı dava mal rejiminin tasfiyesi ile TMK.nun 202, 219, 227, 236. maddeleri uyarınca değer artış payı ve katılma alacağına ilişkindir. Dosya kapsamına, dava evrakı ile yargılama tutanakları içeriğine, mahkemece deliller değerlendirilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacı karşı davalının kız kardeşi .... .... tarafından yakın tarihte kendi banka hesabından çekilen 29.000 TL.nın davacı ... .....'a verildiği ya da aracın alınmasında kullanıldığının, yine karşı davacı .... ..... 'nın maaş gelirini davacı karşı davalıya terkettiği, somut ve her türlü kuşkudan uzak objektif delillerle kanıtlamadığına, karşı davaya konu yatak odası takımının dava tarihindeki değeri tarafsız bilirkişi marifetiyle tespit edildiğine bundan ayrı dava konusu aracın doğum nedeniyle "jest olarak" verildiği ve bağış niteliğinde olduğu savunulmuş ve jest olarak verildiği hususu davacı tarafça doğrulanmış ise de bu edinim, davacı karşı davalı tarafından, davalı karşı davacı ..... .....'ya araç üzerinde ileriki tarihlerde her hangi bir hak iddia etmeksizin karşılıksız olarak verildiği kanıtlanamadığına, eşler arasındaki özel günler nedeniyle bu şekilde yapılan edimlerin evlilik yaşamının sürdürülmesinde güven artırıcı ve eşe duyulan sevgiyi, güveni açığa vuran bir davranış şekli olarak değerlendirilmesi gerektiğinden bağış niteliğinde olduğu söylenemeyeceğine göre, davacı karşı davalı .... ..... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davalı karşı davacı .... ..... vekilinin ise aşağıda gösterilen dışındaki sair temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle REDDİNE,
Davalı karşı davacı vekilinin araca ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki bilgi ve belgelerden, davalı karşı davacı ..... .... 'nın evlilik öncesinde aldığı ve kişisel malı niteliğindeki ... .... .... plakalı aracın satışından elde edilen 16.000 TL.nın dava konusu ... .... ..... plakalı aracın alınmasında kullanıldığı anlaşılmaktadır. TMK.nun 227/1. maddesinde, eşlerden biri diğerine ait bir malın edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun bir karşılık almaksızın katkıda bulunmuşsa, tasfiye sırasında bu malda ortaya çıkan değer artışı için katkısı oranında alacak hakkına sahip olacağı ve bu alacağın o malın tasfiye sırasındaki değerine göre hesaplanacağı, bir değer kaybı söz konusu olduğunda ise katkının başlangıçtaki değerinin esas alınması gerektiği açıklanmıştır. O halde; mahkemece bu hususlar gözardı edilerek, tarafların mutabakat sağladığı, 25.000 TL araç değeri üzerinden davacının başlangıçta yapmış olduğu kişisel katkı miktarının denkleştirmede esas alınması gerekirken, kişisel katkı oranıyla çarpılarak bulunan miktar esas alınmak suretiyle davalı aleyhine eksik denkleştirme yapılması ve yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Davalı karşı davacı .... ..... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün araca ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre taraflar lehine Avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde ayrı ayrı iadesine 24.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.