MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 23/05/2013
NUMARASI : 2013/256-2013/436
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Taşınır rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takipte üçüncü kişi vekili, İstanbul Anadolu 9. İcra Müdürlüğü'nün 2012/16266 Esas sayılı dosyada 27.02.2013 tarihinde satış bedeli yediemin alacağına yetmediğinden diğer alacaklılara para ödemesi yapılamadığına karar verildiğini, anılan kararın İİK'nun 88/4-5 bentlerine aykırı olduğunu Adalet Bakanlığı'nca 2010 yılı için yayınlanan Adalet Bakanlığı'na Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar için Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğin 4. maddesine göre muhafaza gideri olarak ödenecek ücretin malın satışa esas tutarının %30 'unu geçemeyeceğini açıklayarak, 27.02.2013 tarihli Müdürlük işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, takip alacaklısının yediemin alacağı için yakalama kararı çıkan İcra dosyasından İİK'nun 88 maddesine uygun olarak satış yaptırması gerekirken, ayrı bir takip yapamayacağı gibi araç üzerinde çok sayıda haciz olmasına rağmen İcra Müdürlüğü'nce yediemin alacağından bahisle sıra cetveli yapılmadan paranın tamamının şikayete konu dosyaya ayrılmasının yerinde olmadığı gerekçeleriyle şikayetin kabulüne, 27.02.2013 tarihli Müdürlük işleminin iptaline karar verilmesi üzerine, hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Şikayete konu İstanbul Anadolu 9. İcra Müdürlüğü'nün 2012/16266 Esas sayılı takip dosyasının incelenmesinden; takip alacaklısının yediemin ücreti alacağı bulunduğunu iddia ederek, hapis hakkını kullanmak suretiyle araç maliki hakkında menkul rehninin paraya çevrilmesi yoluyla ilamsız takip başlattığı, takibin kesinleşmesi üzerine rehne konu aracın 20.960,00 TL borç miktarı üzerinden satışa çıkarılarak, 28.01.2013 yılında talimat yoluyla yapılan ihalede 16.150,00 TL bedelle satıldığı, satış bedelinden 162,50 TL tellaliye ödendikten sonra 353,00 TL satış masrafı olduğu belirtilerek, bakiye 15.987,50 TL'nin esas İcra Müdürlüğü'ne gönderildiği, İcra Müdürlüğü'nce 27.02.2013 tarihinde Acısu Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak, satış bedelinin yediemin ücreti alacağına yetmediğinden birikmiş vergi borcunun borçludan tahsili yoluna gidilip, ihale alıcısı adına tescil işleminin yapılmasının istendiği anlaşılmaktadır.
İİK'nun 138/2. maddesinde haciz, paraya çevirme ve paylaştırma gibi bütün alacaklıları alakadar eden masrafların önce satış tutarından alınacağı düzenlenmiş olup, yediemin ücreti de muhafaza masrafı olduğundan satış bedelinden öncelikle ödenir.
Somut olayda; rehne konu aracın satış bedeli anılan muhafaza masraflarını dahi karşılamadığından, İcra Müdürlüğü'nce sıra cetveli yapılması ve aracın vergi borcunun ödenmesi yönünde işlem yapılması olanaklı değildir. İhale alıcısı satış bedelini ödediğinden aracın, onun adına tescili ve vergi borcunun borçludan tahsil edilmesi talebini içeren Müdürlük yazısında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Bu durumda Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.