MAHKEMESİ: İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Şikayet
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından . Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 20009/201 Esas, 2012/46 Karar sayılı işçilik alacağı ilamına dayanılarak başlatılan ilamlı takipte borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, köye ait taşınmazlara haciz konulduğunu, konulan hacizlerin 442 Sayılı Köy Kanunu'nun 8.maddesine aykırı olduğundan bahisle hacizlerin kaldırılmasını talep etmiştir. Mahkemece Köy Kanunu 8.maddesi gereğince köy orta mallarının kanun karşısında devlet malı gibi korunacağı, köy orta malı kavramının taşınır yada taşınmaz tüm malları kapsayan bir kavram olduğu, buna göre köyün taşınır yada taşınmaz mallarının haczinin mümkün olmadığı, 30/05/1940 tarihli 21/36 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında da köy orta mallarının haczedilemeyeceğinin kabul edildiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir. Hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
442 sayılı Köy Kanunu'nun 8. maddesinde ''Köyün orta malı kanun karşısında Devlet malı gibi korunur. Bu türlü mallara el uzatanlar Devlet malına el uzatanlar gibi ceza görürler.'' hükmü düzenlenmiştir.
3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Kamu malları başlıklı 16.maddesinde ''Kamunun ortak kullanılmasına veya bir kamu hizmetinin görülmesine ayrılan yerlerle Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan sahipsiz yerlerden:
A)Kamu hizmetinde kullanılan, bütçelerinden ayrılan ödenek veya yardımlarla yapılan resmi bina ve tesisler, (Hükümet, belediye, karakol, okul binaları, köy odası, hastane veya diğer sağlık tesisleri, kütüphane, kitaplık, namazgah, cami genel mezarlık, çeşme, kuyular, yunak ile kapanmış olan yollar, meydanlar, pazar yerleri, parklar ve bahçeler ve boşluklar ve benzeri hizmet malları) kayıt, belge veya özel kanunlarına göre Hazine, kamu kurum ve kuruluşları, il, belediye köy veya mahalli idare birlikleri tüzelkişiliği, adlarına tespit olunur.
B) Mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edildiği veya kamunun kadimden beri yararlandığı belgelerle veya bilirkişi veya tanık beyanı ile ispat edilen orta malı taşınmaz mallar sınırlandırılır, parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır. '' düzenlemesi yer almaktadır. -//-
Somut olayda haczedilen taşınmazların tapuda zeytinlik, harım, arsa, tarla, yol ve dükkan vasfıyla ... Köyü Tüzel Kişiliği adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.
Zeytinlik, harım, arsa, tarla ve dükkan vasfıyla tapuda kayıtlı taşınmazların Kadastro Kanunu'nun yukarıda açıklanan maddeleri kapsamında orta malı olduğu kabul edilemez.Her nekadar mahkemenin gerekçesinde Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararında köy orta malı kavramının taşınır yada taşınmaz tüm malları kapsayan bir kavram olduğu belirtilmiş ise de anılan 19.04.1939 tarih ve 1938/21Esas-1939/36Karar sayılı İBK 'da köy işleri için salma suretiyle köy sandığında biriken paraların borç için haczedilip haczedilemeyeceği hususu tartışılırken Köy Kanunu'nun köyü menkul ve gayrimenkul mallara sahip bir varlık olarak tarif ettiği, 8.maddesinde bu orta malların kanun karşısında devlet malı gibi korunacağı hükmü vaz edilmek suretiyle devlet malları nasıl kanuni bir himayeye mazhar iseler köy orta mallarının da ayni himayeden müstefit olacaklarının ifade edildiği, bu hükmün şümulü dairesini daraltmak için kanun metninde bir işaret bulunmadığı gibi kanunun ruhundan da böyle bir mana çıkarılamayacağı, alacaklıların hacizlerine ve takas talebi dermayen etmelerine karşı da himaye ettiği belirtilerek köyün salma paralarının haczinin caiz olmadığı sonucuna varılmış olup, bu İBK'da köy tüzel kişiliğinin orta mallarının haczedilemeyeceği kabul edilmiştir. Köyün orta-kamu malı ayrımı yapılmadan tüm taşınır ve taşınmaz mallarının haczedilemeyeceğine dair bir tespitin bulunmadığı görülmektedir. Bu nedenlerle köyün orta-kamu malları haczedilemez. Hacze konu taşınmazlardan zeytinlik, harım, arsa, tarla ve dükkan köyün orta malı olmayıp özel malıdır. Bu kapsamda anılan taşınmazlara haciz konulmasında yasaya aykırılık bulunmamaktadır. Hacze konu tapuda yol vasfıyla kayıtlı olan taşınmaz bakımından değerlendirme yapıldığında ise; yollar kamunun yararlanmasına tahsis edilen veya kadimden beri kamunun yararlandığı orta malı olup, tescil mahiyetinde olmayan sınırlandırmaya tabidir. Haritasında gösterilmek suretiyle kadastro işlemi yapılır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerdir. Bu nedenle yol olarak tapuda kayıtlı taşınmaza haciz konulması mümkün değildir. Bu yönden verilen haczin kaldırılması kararı doğrudur.
O halde mahkemece zeytinlik, harım, arsa, tarla ve dükkan niteliğindeki taşınmazlara ilişkin haczedilmezlik şikayetinin yukarıda açıklanan gerekçelerle reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.