MAHKEMESİ: Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: Mal rejiminden kaynaklanan alacak
.... . ile .... aralarındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Samsun 3. Aile Mahkemesi'nden verilen 07.11.2013 gün ve 29/513 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı ... vekili; evlilik birliği içinde satın alınarak davalı adına tescil edilen.... plakalı araç nedeniyle 15.000,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Harun; davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kısmen kabulü kısmen reddi ile 9.375,00-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 02.02.2006 tarihinde evlenmişler, 02.03.2011 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 27.03.2013 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (TKM'nin 170.m.) bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (TMK'nun 225/2.m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202.m). Tasfiyeye konu ... plaka sayılı araç eşler arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 2009 yılında satın alınarak davalı adına tescil edilmiştir.
Dava; 4721 sayılı TMK'nun 202 ve devamı maddeleri uyarınca katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Katılma alacağı, eklenecek değerlerden (TMK'nun 229) ve denkleştirmeden (TMK'nun 230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere edinilmiş malların (TMK'nun 219) toplam değerinden bu mallara ilişkin borçları çıktıktan sonra kalan artık degerin yarısı üzerinde (TMK'nun 231) diğer eşin alacak hakkıdır. (TMK'nun 236/1). Katılma alacağı davalarında kural olarak TMK'nun 229. maddesi gereğince edinilmiş mal sayılan malların TMK'nun 232 ve 235/1. madde ve fıkraları uyarınca karar tarihine en yakın tarihteki sürüm değerlerinin yarısı üzerinden katılma alacağı hesaplanır. Ayrıca TMK'nun 239/3. fıkrası gereğince katılma alacağına karar tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekmektedir.
Somut olaya gelince; mahkemece davalı tarafça tanık bildirildiği ve vazgeçme olmadığı halde herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin tanığın dinlenmediği belirlenmiştir. Bundan ayrı dava konusu aracın dava tarihindeki değeri esas alınarak hesaplama yapıldığı ve tespit edilip hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece karar tarihine en yakın tarihteki ( karar tarihi tasfiyeye hükmedilen 07.11.2013'tür.) değer yerine dava tarihindeki değerin esas alınması, ayrıca faizin tasfiye tarihi olan karar tarihinden itibaren başlatılması gerekirken dava tarihinden itibaren başlatılması doğru olmamıştır.
Mahkemece, davalı tarafın dinlenmeyen tanığı dinlendikten sonra dosya içerisindeki tüm deliller birlikte tartışılıp değerlendirilerek yukarıda belirtilen hususlar da dikkate alınarak hasıl olacak sonuç uyarınca karar vermek gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
SONUÇ: Davalının temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 160,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.