MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 28/11/2013
NUMARASI : 2011/204-2013/912
Ç.. Ç.. ile E.. K.. (Ç..) aralarındaki katılma alacağı davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Kocaeli 1. Aile Mahkemesi'nden verilen 28.11.2013 gün ve 204/912 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, davalının davacı ile evli iken edindikleri taşınmazdan kaynaklı 45.000,00 TL katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep etmiştir.
Davalının dava konusu taşınmazın babası tarafından davalı adına alınarak bağışlandığını, kişisel malı olduğunu, açılan davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalıya bağışlandığının ispatlanamadığı, edinilmiş mal olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 40.000, TL katılma alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar, 10.07.1999 tarihinde evlenmişler, 28.12.2009 tarihinde açılan boşanma davası sonunda 22.04.2011 tarihinde kesinleşen hükümle boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK'nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında eşler başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden, evlilik tarihinden 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca eşler arasında mal ayrılığı rejimi, 01.01.2002 tarihinden boşanma davasının açıldığı 28.12.2009 tarihine kadar 4722 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, TMK'nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Dava konusu taşınmaz edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu 07.06.2006 tarihinde satın alınarak davalı eş adına tescil edilmiştir.
Dava, katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Somut olaya gelince, davalının savunmasında dava konusu taşınmazın bankadan kredi çekilmek suretiyle davalı adına alındığı, kredi taksitlerinin babası tarafından ödendiğini belirttiği, bu iddiasını kanıtlamak adına bir kısım banka dekontları ibraz ettiği, davalının dinlenen tanıklarının beyanlarında da bu hususa değinildiği, delilleri arasında da bu ödemelerin araştırılması gereğine işaret ettiği, ancak Mahkemece bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadığı görülmüştür.
Bu itibarla ilgili bankayla yazışma yapılarak davalının savunmasında geçen kredi sözleşmesi ve ödemelerin miktarları ve tarihleri ile davalının babası tarafından yapılıp yapılmadığı sorulup, yapılan ödemelerin taşınmazın alımıyla ilgili olup olmadığı üzerinde durularak, gerektiğinde bilirkişiden ek rapor alınmak üzere sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mahkemece, belirtilen araştırma ve inceleme yapılmadan, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda gösterilen sebeple 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 683,10 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy