MAHKEMESİ: Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 21/03/2012
NUMARASI: 2007/97-2012/179
H.. G.. ve müşterekleri ile M.. A.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.03.2012 gün ve 97/179 sayılı hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtay'ca incelenmesi bir kısım davalılar H.. B.. (K..), A.. Y.., A.. B.., Ü.. G.. B.. (Ö..), İ.. B.., A.. B.., A.. B.., M.. B.., H.. B.. ile bır kısım davalılar vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.04.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalılardan A.. B.. geldi, başka kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosyanın incelenmesi sonucu görülen eksikliklerin ikmali için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmesini takiben eksiklik tamamlanmış olmakla dosya yeniden incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar vekili, dava konusu 2973, 2975, 2976 ve 2977 parsellerin Silifke Kadastro Mahkemesi'nin kesinleşen kararı ile davanın tarafları adına miras hissesi oranında hükmen tescil edildiğini, müvekkillerinin taraf olmadığı bu dosyada davacı ve davalıların müşterek murisine ait tapu kaydına dayanıldığını ve bu tapu kaydı kapsamında kaldıkları iddia edilmiş ise de yapılan uygulama sırasında tapunun sabit hudutlu olmaması sebebiyle miktarı ile geçerli olduğu kabul edilip, tapu miktarı ile bu miktara ilaveten senetsiz iktisap miktarı dikkate alınarak sabit sınırdan başlanarak 2955, 2954, 2953 ve 2952 parsellerin mirasçılar adına tescil edildiğini, diğer parsellerin ise miktar fazlası olarak Hazine adına tescilinin yapıldığını, eldeki davada dava konusu parsellerin ise tapu kaydı sınırları içinde kalmakla beraber miktar fazlası olarak kabul edildiğini, zilyetlik araştırması sonunda tüm tapu kayıt malikleri adına miras hisseleri oranında zilyetlikten tescil edilmiş ise de kesin hüküm oluşturmayan o dosyada zilyetlikten tescil edilen bu parsellerin tapu ile ilgisi bulunmadığını, bu parsellerin sadece A.. G.. ve K.. G.. tarafından 50-60 senedir zilyet edildiklerini, aşılı zeytin ve harnup ağaçlarının kullanılması, arpa buğday ekilmesi şeklinde ziraat edilip günümüze kadar kesintisiz geldiğini, davalıların bu parsellerde ne zilyetlik ne tapu kaydına dayalı haklarının bulunmadığını açıklayarak dava konusu parsellerde davalılar adına olan hisselerin iptali ile davacılar adına miras hisseleri oranında tesciline karar verilmesin istemiştir.
Bir kısım davalılar vekili, iptali istenen parsellerin Kadastro Mahkemesi'nin 1993/62 esas sayılı dosyasında dava konusu olup mahkeme kararı ile davacı ve davalılar olmak üzere taraflar adına tescile karar verildiğini, tescili yapılan 2938 parselden 2986 parsele kadar 24 parça taşınmazın müşterek muris adına olan K.Sani 1328 tarihli tapu kapsamında kaldığını, bu parseller içindeki zilyetliğinde tüm mirasçılar adına olup davanın haksız olduğunu açıklayarak reddi savunmuştur.
31.05.1996 tarihli celsede davalı Ahmet oğlu A.. B.., davacılar tarafından aleyhine açılan davayı kabul ettiğini, davacıların ekip biçtikleri yer olduğunu söylemiştir.
Diğer bir kısım davalılar vekili de, benzer açıklamalar ile davacıların ileri sürdüğü zilyetliğin tüm mirasçılar adına olup bağımsız zilyetlik sözkonusu olmadığını, mirasçılar arasında taksim yapılmadığını açıklayarak, davalılar Y.. K.. ve M.. A.. ise sebep açıklamaksızın davanın reddini savunmuşlar, bir kısım davalılar ise usule uygun tebliğe rağmen duruşmaya gelmemiş, bir cevap vermemişlerdir.
Mahkemenin, Kadastro Mahkemesi kararının kesin delil kabul edilerek verdiği davanın reddine ilişkin ilk kararı, davacılar vekilinin temyizi sonunda Dairenin 19.01.2006 tarihli ilamı ile dava konusu parsellerin oluşumuna esas olan Kadastro Mahkemesi dosyasının getirtilerek toplanan delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez, davacıların davasının kabulüne, dava konusu Silifke İlçesi .. Köyü'nde bulunan 2973, 2975, 2976, 2977 parsel numaralı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile dosya içindeki veraset belgeleri ve alınan 07.02.2012 havale tarihli bilirkişi A.. A..’ın raporunda belirtmiş olduğu miras hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesi üzerine hüküm bir kısım davalılar vekili Av.H.. H.. E.., davalı M.. Ç.. vekili Av. S.. G.. ile davalılardan H.. B.. (K..), A.. Y.., A.. B.., Ü.. G.. B.. (Ö..), İ.. B.., A.. B.., A.. B.., M.. B.., H.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.
1-6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 434/2. maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. "Temyiz başvuru harcının" dayanağı 5766 sayılı Kanunun 11. maddesi hükmü gereği 492 sayılı Harçlar Kanununun (1) sayılı Tarifesinin A) Mahkeme Harçları bölümünün sonuna (IV) nolu bölüm halinde eklenen “Temyiz başvuru harcı” düzenlemesidir. "Temyiz karar harcının" dayanağı ise HMK'nun 344. (HUMK'nun 434/2.) maddesi ve 07.07.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihatı Birleştirme Kararma göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının 1/4'ünün peşin olarak alınması gerekir.
Temyiz isteğinde bulunan bir kısım davalılar vekili Av.H.H.. E..ş'ın 12.06.2012 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır. Daire tarafından hükmü temyiz eden Av.H.. H.. E..'ın temyiz harçlarını yatırmasına ilişkin 12.06.2012 tarihli tahsilat fişinin dosyada olmakla birlikte temyiz karar harcı ile temyiz başvurma harçlarının yatırıldığına dair makbuzun gerek dosya arasında gerek UYAP kayıtlarında bulunmadığı, bu nedenle hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili olduğu yazılı Av.H.. H.. E..'ın temyiz harçlarını yatırdığına dair makbuz varsa, dosya arasına konulması, olmadığı takdirde HMK'nun 366. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344 (HUMK'nun 434/3.) maddesi gereğince bir kısım davalılar vekiline nisbi temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcının yedi günlük kesin süre içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde harçların tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen nisbi temyiz karar harcı ile temyiz başvuru harcı yatırılmadığı taktirde Mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının gözönünde bulundurulması istenmiş, Mahkemece belirtilen hususları içeren muhtıra Av. H.H.. E..'a 02.07.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak yine eksikliğin giderilmediği görülmekle bu kez Dairenin 10.06.2014 tarihli geri çevirme kararı ile bu eksikliğin giderilmesi istenmiş, Mahkeme tarafından Av. H.H.. E..'a gerekli ihtarı içeren tebliğin 02.10.2014 tarihinde yapıldığı halde dosyaya harç yatırıldığına dair bir makbuz sunulmadığı gibi harcın da yatırılmadığı görülmüştür.
Mahkemece, hükmü temyiz eden bir kısım davalılar vekili Av.H.H.. E..’ın usulüne uygun çıkartılan ihtarlara rağmen süresinde harcın tamamlanmadığı anlaşıldığından, HUMK'nun 434/2. maddesi ile 10.05.1965 tarih, 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ve 25.01.1985 gün 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı gereğince temyizden vazgeçmiş sayılacağından reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2- Hükmü usule uygun şekilde temyiz ettikleri anlaşılan davalı M.. Ç.. vekili Av. S.. G.. ile davalılardan H.. B.. (K..), A.. Y.., A.. B.., Ü.. G.. B.. (Ö..), İ.. B.., A.. B.., A.. B.., M.. B.., H.. B..'un temyiz itirazlarına gelince; Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda Kadastro Mahkemesi dosyası getirtilerek mevcut deliller mahkemece birlikte takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacılar ile murisleri Kerim ve A.. G..'ın sürdürdükleri zilyetliğin kök muris Süleyman'ın tüm mirasçıları adına olmadığı, bağımsız, kendi adlarına kazanmayı sağlayan 20 yılı aşkın zilyetlik olduğu bozma doğrultusunda getirtilen Kadastro Mahkemesi dosyası kapsamı ve delillerle doğrulandığına göre hükmün esasına yönelen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekili Av. H. H.. E..'ın temyiz dilekçesinin REDDİNE, davalı M.. Ç.. vekili Av. S.. G.. ile davalılardan H.. B.. (K..), A.. Y.., A.. B.., Ü.. G.. B.. (Ö..), İ.. B.., A.. B.., A.. B.., A.. B.., M.. B.. H.. B..'un temyiz itirazları (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 82,25 TL'nin temyiz eden davalı M.. Ç.. ve bir kısım davacılar H.. B..'dan ayrı ayrı alınmasına ve 27,70 TL peşin harcın da istek halinde temyiz eden bir kısım davalılar M.. A.. ile müştereklerine iadesine, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.