MAHKEMESİ: Isparta İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 13/03/2014
NUMARASI: 2013/374-2014/133
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
K A R A R
Davacı 3.kişi vekili, borçlu .. Mermer Ltd. Şti'nin borcu sebebiyle mülkiyeti müvekkili firmaya ait yükleyicinin haczedildiğini, davaya konu yükleyicinin finansal kiralama sözleşmesi ile borçlu şirket tarafından kiralandığını, daha sonra Finansal Kiralama Devir Sözleşmesi ile .. Doğaltaş Şirketi'ne devredilmiş olup, mülkiyetinin müvekkili şirkete ait olduğunu, yasa gereğince finansal kiralama konusu malların haczedilemeyeceğini, Finansal Kiralama Sözleşmesinin yasanın aradığı tüm şekil ve şartları taşıdığını iddia ederek davanın kabulü ile mülkiyeti müvekkiline ait yükleyici üzerindeki haczin kaldırılmasını, davalının %20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, davacının öncelikle finansal kiralama konusu olduğunu iddia ettiği mahcuz için şikayet yoluna başvurulması gerektiğini haciz işleminde davacının mülkiyet hakkına halel gelmemiş olup, iş makinasının davacının kiraladığı firmanın yedinde bulunduğunu, hacizle ilgili tüm işlemler icra müdürlüğünce yapılıp mahcuzun bulunamaması nedeniyle davacının belirttiği Finansal Kiralama Sözleşmesine konu iş makinasıyla aynı olup olmadığının araştırılmasının söz konusu olamayacağını mahcuz iş makinesinin ortada olmadığını mahcuz mal üzerinde mülkiyeti kısıtlayıcı yasal işlem söz konusu olmadığından davanın konusunun da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre, alınan bilirkişi raporunda hacizli iş makinasının motor ve şasi numarası ile finansal kiralama sözleşmesinde belirtilen aracın özellikleri arasında karşılaştırma yapılarak davacı tarafından sunulan finansal kiralama sözleşmesi, fatura ve tescil belgeleri ile mahcuzun uyumlu olduğu, böylelikle davacının mahcuz açısından yasal karinenin aksini kesin ve inandırıcı delillerle ispat ettiği, ancak davalının kötü niyetle hareket ettiği ispat edilemediğinden davanın kabulü ile mahcuzun davacıya ait olduğunun tespitine, davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı alacaklı vekili temyiz etmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK'nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı istihkak davası niteliğindedir.
Dava konusu 17.07.2012 tarihli haciz tutanağında haczedilen araçla ilgili olarak “1 adet 30 tonluk lastikli .. marka HL 770-7A yükleyici” yazmakta olup bu haliyle yükleyicinin ayırt edici unsurlarının haciz tutanağına yansıtıldığından, bahsedilemez. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve ekindeki fotoraflardan ise keşifte tespit edilen ve inceleme konusu yapılan aracın 2010 model .. marka, HL 780-7A tipte, .. motor ve .. şasi numaralı tekerlek yükleyici olduğu ve bu aracın dosyaya sunulan finansal kiralama sözleşmesine konu yükleyici olduğu görülmektedir. Her ne kadar 20.01.2014 tarihli keşif sırasında görülen aracın finansal kiralama sözleşmesine konu araçla uyarlık gösterdiği görülse de, bu yükleyicinin 17.07.2012 tarihli haciz tutanağında yazılı mahcuz ile aynı olduğu belli değildir. Bu nedenle, davacı tarafından ispatlanamayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 459,00 TL peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 18.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.