O.. T.. ile T.. T.. ve Y.. T.. aralarındaki tapu iptali ve tescil, zilyetliğin tespiti davasının reddine dair Manavgat 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 20.11.2013 gün ve 92/446 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı, dava konusu 846 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakan tarafından satın alındığı halde davalılar adına tescil edildiğini, taşınmaz üzerindeki binanın 3. katının kendisi tarafından yaptırıldığını açıklayarak, kullanımında bulunan yerin tapusunun iptali ile adına tescilini, bu mümkün olmadığı taktirde kullanımında olan yerde zilyetlik ve mülkiyet hakkının bulunduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Y.. T.., dava konusu evin 3. katının davacı tarafından yaptırıldığını ancak taşınmazın arsasında hakkı bulunmadığını açıklayarak davayı bu şekilde kabul ettiğini beyan etmiş, davalı T.. T.. ise davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, temliken tescil olarak da değerlendirilebilecek ilk talebin reddine, terditli olan ikinci talep yönünden de dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm sair temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı vekilinin hükmün avukatlık ücretine yönelik bölümüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince:
Davacı, 2012 tarihli dilekçesi ile tapusunun iptali ve adına tescilini bu mümkün olmadığı taktirde zilyetliği ve mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitini istediği taşınmazın harca esas değerini 3.000 TL olarak göstermiştir. Mahkcmece, davacının ilk talebi olan tapu iptali ve tescil istemi esastan, terditli talebi ise dava şartı yokluğundan reddedilmiştir. Davalı taraf kendisini vekille temsil ettirmiş ise, vekalet ücreti nispi harca tabi davalarda, davaya konu değer üzerinden takdir edilmesi gereklidir. Bu değer harçlandırılmış değerdir. Ancak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 12. maddesi gereğince, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin İkinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenmelidir. Durum böyleyken davacının harcını yatırdığı dava değeri 3.000 TL olduğu ve bu değer üzerinden hesaplanacak nispi vekalet ücreti Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kaldığından, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına fazla vekalet ücretine hükmedilmesi doğru doğru görülmemiştir.
Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Davacı vekilinin yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının kabulüne ve hükmün 5. bendindeki 5860,00.-TL vekalet ücretinin ..."ibaresinin çıkarılarak yerine ”..1.500 TL maktu vekalet ücretinin..." ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA; davacı vekilinin (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle esasa yönelik temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/1 maddeleri gcreğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz davacıya iadesine, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.