İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ: Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ: 15/05/2014-Ek Karar Tarihi :13.11.2014
NUMARASI:
DAVACI: A.. E..
DAVALI: B.Cephe Sis Ahş. Ekip İnş Müh Müş. San ve Tic. Ltd. Şti. vs.
DAVA TÜRÜ: İstihkak
Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
K A R A R
Davacı 3. kişi vekili Ankara 17. İcra Müdürlüğü'nün 2013/... Esas sayılı dosyası üzerinden, mülkiyeti müvekkiline ait 2 adet vakum ve basınç tankının tüm bileşenleri ve aparatları ile birlikte haczedildiğini, müvekkilinin alacaklı şirkete herhangi bir borcunun olmadığını bu nedenle istihkak iddialarının kabulü ile hacizlerin kaldırılmasını ve tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili davacının borcun doğumundan sonra düzenlenmiş belgelerle ve işlemlerle, borçlu şirketi borçtan kurtarmaya yönelik muvaazalı işlemlere dayandığını, mahcuzların borçlu şirkete ait olduğunu bu nedenle davanın reddini ve tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, menkullerin davacı tarafından teslim alınmadığı, borcun doğumundan çok kısa bir süre önce menkullerin satışı için borçlu ile davacı 3. şahıs arasında sözleşme yapıldığı, menkullerin borçlunun adresinde ve evinde haczedildiği, İİK 97/a. maddesinde belirtilen mülkiyet karinesinin borçlu yararına olduğu davacı karinenin aksini ispatlayamadığından davanın reddine koşulları bulunmadığından davalının tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Hüküm, davalı vekili tarafından vekalet ücretine hasren temyiz edilmiştir.
Mahkemece 13.11.2014 tarihli ek karar ile süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kez temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemenin yüze karşı tefhim ettiği kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, vekalet ücretine ilişkin bu durumu gerekçeli karar ile öğrenen davalının temyiz isteği süresinde ve yöntemine uygun kabul edilerek, temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar verildi, davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi.
.//..
Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.
Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre; karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir. Somut olayda, mahcuz değeri 130.000.00 TL olup, dava konusu hacizli malların değeri takibe konu alacak miktarından az olduğundan avukatlık ücretinin bu miktar üzerinden hesap edilmesi gerekirken davalı taraf yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.
Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 4. Bendindeki “AAÜT'ye göre 500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine “dava konusu mahcuzların değeri olan 130.000.00 TL üzerinden karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 12.800.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.