MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı ve davalı taraflarından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı 3. kişi, haczedilen malların kendisi tarafından satın alınarak adi yazılı kira sözleşmesi ile ....'a kiraya verildiğini, istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı alacaklı davacı 3. kişi tarafından sunulan fatura ve adi yazılı kira sözleşmesinin davayı ispata yeter nitelikte olmadığını, mahcuzların kendisi tarafından satılan mallar olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, haciz adresinin gerek davacı, gerekse....'a ait olmadığı, öte yandan takip borçlusu ...'ın alıcı ve kiralayan ...ile kiracı davacı ...'un adreslerinin aynı olduğu, kira sözleşmesi ve fatura sunulmuş ise de her ikisininde her zaman düzenlenmesinin mümkün olduğu, bilirkişi raporu ile mahcuzların takip borçlusu ...'a ait olduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı 3. kişi ve vekalet ücreti yönünden davalı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre,davacı 3.kişinin tüm ve davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davanın esasına yönelik karar verildiğine göre;karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hacizli malların değeri ile alacak miktarından hangisi az ise onun üzerinden hesaplanacak nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir. Somut olayda,takibe konu alacak miktarının ( 35.663,00 TL) dava konusu hacizli malların değerinden ( 48.026,00 TL) az olduğu anlaşılmakla, avukatlık ücretinin bu miktar üzerinden hesap edilmesi gerekir. Belirtilen bu hususlar dikkate alınmadan davalı taraf yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olmuştur.
Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Davacı 3. kişi vekilinin yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle vekalet ücretine ilişkin davalı alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki “.... ye göre 500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'e ödenmesine” rakam ve sözcüklerinin çıkartılarak yerine “ takibe konu alacak miktarı olan 35.663,00 TL üzerinden karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hesaplanan 4.272,93TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı alacaklıya verilmesine” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 31,40 TL onama harcının davacıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine 16.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy